1

Blue monday

Welkom op de meest deprimerende dag van 2022! Althans, dat denk ik. Het zou ook pas volgende week kunnen zijn. Volgens de ene bron valt hij op de 3e maandag van januari, volgens de andere op de maandag van de laatste volle week van januari. Maar laten we het er op houden dat het vandaag is, dan hebben we dat ook weer gehad.

De Britse psycholoog Chris Arnall, verbonden aan de universiteit van Cardiff, kwam in 2005 met een formule op de proppen waaruit zou blijken dat uitgerekend deze dag D-day is zich depressief, treurig of weemoedig te voelen. En die ging als volgt:

  • W =weather/weer
  • D = monthly salary/maandloon
  • d = debt/schulden
  • T = time since Christmas/tijd sinds Kerst
  • Q = time since the failure of new year’s resolutions/tijd sinds die goede voornemens in rook opgingen
  • M = low motivatinal levels/lage motivatie
  • Na = the feelding of a need to take action/het gevoel actie te moeten ondernemen

Ingewikkeld en euh… heel erg vaag? Want welke eenheden gebruik je? Wat is “weer”? En hoe voer je dat in op je rekenmachine? 🙂

Even terug naar het begin. Blue monday. “I’m feeling blue” laat zich vertalen als “Ik ben neerslachtig, voel me depri”. In de zeilscheepvaart stond de kleur blauw symbool voor rouw. Als een schip zijn kapitein of een officier was verloren, schilderde de bemanning het schip blauw en werd een blauwe vlag gehesen.

Blue monday wordt ook black monday genoemd. Maar dat is een beetje verwarrend, want op 19/10/1987 was er al een andere black monday, namelijk de 1e beurscrash na de 2e Wereldoorlog. Laten we het dus toch maar op blauw houden.

Opgelet. Blauwe maandag (vandaag dus) heeft niets te maken met de uitdrukking “op een blauwe maandag”. Waarmee vaak wordt bedoeld dat iets voor een korte tijd gebeurde. Het zou correcter zijn de uitdrukking te noteren als “op een blauwemaandag”. Dan is het meteen duidelijk dat het over blauwe manen gaat; een verschijnsel dat maar eens om de 2.5 jaar optreedt.

Nu we toch verzeild zijn geraakt bij weetjes-die-niemand-zal-onthouden: George Gershwin schreef al in 1922 de opera Blue Monday. Hierin wordt een lied gezongen met de titel “Blue Monday blues”. Het gaat over de dag waarop alles misgaat en mensen sterven. Misschien haalde Chris Arnall hier wel de mosterd?

Nu we toch terug bij Chris Arnall zijn; ook zonder wetenschappelijke studies weet ik dat:

  • de dagen in januari nog steeds donker, kort, nat en/of koud zijn
  • sommige goede voornemens al lang in de vergeetput liggen of zelfs nooit verder dan een vaag idee zijn geraakt
  • de betaaldag van het volgende loon nog ver weg is (en verrek, de winkels liggen vol solden!)
  • net zoals de eerstvolgende vakantie
  • de eerste werkdag van de week niet altijd de gemakkelijkste is

Journalisten zullen je vandaag vertellen dat blue monday een PR-stunt is. En dat Chris Arnall zich voor de kar van Sky Travel liet spannen. Deze vliegtuigmaatschappij had namelijk bedacht dat mensen sneller een reisje zouden boeken op de meest depressieve dag van het jaar. En aangezien 1 + 1 = 2, was blue monday geboren.

Deze post is niet alleen bedoeld als weetje. Het is een oproep om vandaag (en alle andere dagen) iets liefs voor jezelf te doen. Neem dat boek vast, kook eens een dagje niet, zet je smartphone af, stop op tijd met werken. Je kent ze wel; die dingen die je al heel lang wilt doen, maar steeds vooruit blijft schuiven omdat andere zaken belangrijker lijken. Vergeet nooit dat je eigen mentale gezondheid topprioriteit heeft!

P.S. Boek gerust een reisje. Al zou Chris Arnall ook ergens een formule hebben die bewijst dat een weekendje weg het leukst is als je niet gaat…




Het geschreven dagblad

Situatie 1. We zitten met z’n drieën aan tafel te eten, de tiener des huizes leest op sensationele wijze een krantenkop voor, ik vraag meer uitleg en krijg als antwoord: “Geen idee, het is een betaalartikel. Meer kan ik niet lezen. Da’s echt wel voos.”

Situatie 2. Ik grasduin voor de 10e keer die dag door HLN.be en krijg ongevraagd te lezen en te zien wat er de volgende week in Familie gebeurt. Mét spoiler alert, maar verder totaal irrelevant, want ik ben geen tv-kijker.

Situatie 3. Ik vlucht naar VRT NWS, waar ik heel wat filmpjes voorgeschoteld krijg in plaats van het leesvoer waar ik zo hard naar verlang. Maar ik wil helemaal geen audiovisuele toestanden. Ik wil lettertjes!

Situatie 4. Over naar eender welke krant, waar ik op de paywall bots en nooit te weten kom waarom mijn wasmachine sokken inslikt. Of andere zaken, met iets meer nieuwswaarde.

Tijd om al die onvrede aan te pakken. Ik trek mijn onderzoeksschoenen aan en trek op ontdekking doorheen de Vlaamse mediajungle.

Stap 1. Missie: ik zoek een geschreven krant, dagblad of gazet. Om die reden vallen (de sites van) VRT nieuws, VTM nieuws en de regionale zenders meteen af.

Stap 2. Ik verken de spelers op de markt. Er blijken 3 grote gazetten-boeren te zijn; DGP Media, Roularta Media Group en Mediahuis. DPG Media is trouwens de grootste boer, die naast kranten ook tv-zenders, radiostations en weekbladen heeft. Roularta Media Group heeft wél tv-zenders en weekbladen in de aanbieding, maar geen radiostations. Mediahuis doet het pakt het anders aan; wél televisie en radio, maar geen weekbladen.

(De historiek van al die gazetten-boeren is ongemeen boeiend en vertelt veel over onze Vaderlandsche Geschiedenis. En dat is – echt wel – véél te véél info om in 1 blogje te steken. Zoek het gerust zelf uit 😉 )

Stap 3. Was er niet zoiets als populaire kranten en kwaliteitsvolle kranten? Jawel!

POPULAIRE KRANTEN KWALITEITSVOLLE KRANTEN
Gazet van Antwerpen (aka “de frut”)
– Mediahuis

Belang van Limburg
– Mediahuis

Het Laatste Nieuws
– DPG Media

Het Nieuwsblad/De Gentanaar
– Mediahuis

De Morgen
– DPG Media

De Standaard
– Mediahuis

De Tijd
– Roularta Media Group

Voor de volledigheid: Roularta Media Group geeft ook nog De Zondag en de Krant van West-Vlaanderen uit. Dit zijn echter wekelijkse kranten en komen dus niet in aanmerking voor verdere selectie.

Stap 4. Een 1e selectie. Bij de populaire kranten sneuvelen Het Belang van Limburg en Het Nieuwsblad/De Gentenaar. Allebei om geografische redenen. Wereldnieuws is 1 ding, nieuws over de parking is een totaal andere materie. (Grapje!) Bij de kwaliteitsvolle kranten besluit ik om De Tijd te laten vallen. Ik voel me simpelweg niet aangesproken door een krant die zich richt tot bedrijfsleiders, managers, beleggers en beleidsmakers. Er is geen “match”.

Stap 5. Ik haal mijn onderzoekssnorkel boven en duik in de wereld van de 4 overgebleven kranten. Spoiler alert: ik ben niet geëindigd waar ik vermoedde uit te komen!

POPULAIR 1: POPULAIR 2:
NAAM Gazet van Antwerpen Het Laatste Nieuws
MEDIAGROEP Mediahuis DPG Media
OPLAGE 90.000 276.000
ONTSTAAN 1891 (met voorlopers) 1988
ROOTS katholiek liberaal/vrijzinnig
NADRUK lokaal nieuws lokaal, nationaal, sport
EDITIES 3 verschillende 21 verschillende
KWALITEIT 1: KWALITEIT 2:
NAAM De Standaard De Morgen
MEDIAGROEP Mediahuis DPG Media
OPLAGE 100.000 55.000
ONTSTAAN 1914 1978
ROOTS katholieke signatuur ontstaan uit “De Vooruit” en “Volksgazet”
Vlaamse beweging linkse achtergrond, eigenzinnig en vrijgevochten
later expliciet afstand van gedaan later expliciet afstand van gedaan

Stap 6. Wamoetdakosten? 2 mediagroepen, 4 kranten, heel wat formules. Gelukkig overlappen ze elkaar en is vergelijken relatief gemakkelijk.

MEDIAHUIS 1: MEDIAHUIS 2:
Gazet van Antwerpen De Standaard
Opzegbaarheid maandelijks maandelijks
Snel alle +-artikelen 10 EUR/maand 15 EUR/maand
Digitaal alle +-artikelen 18 EUR/maand 24 EUR/maand
elke dag alles digitaal
Slim alle +-artikelen 21,50 EUR/maand 27 EUR/maand
elke dag alles digitaal
zaterdag papieren krant
Super alle +-artikelen 33,50 EUR/maand 40 EUR/maand
elke dag alles digitaal
zaterdag papieren krant
elke weekdag papieren krant
DPG MEDIA 1: DPG MEDIA 2:
Het Laatste Nieuws De Morgen
Opzegbaarheid “na minimale looptermijn” “na minimale looptermijn”
Digitaal basis alle +-artikelen 1,25 EUR/week 1,75 EUR/week
Digitaal alle +-artikelen 2,50 EUR/week 3,00 EUR/week
elke dag alles digitaal
Weekend + digitaal alle +-artikelen 3,00 EUR/week 3,25 EUR/week
elke dag alles digitaal
zaterdag papieren krant
Compleet alle +-artikelen 5,00 EUR/week 5,25 EUR/week
elke dag alles digitaal
zaterdag papieren krant
elke weekdag papieren krant

Een aantal kanttekeningen:

  • Niet geheel onverwacht zijn kwaliteitskranten duurder dan populaire kranten.
  • Mediahuis hanteert prijzen per maand, DPG Media geeft bedragen per week. Ik heb voor mezelf omgerekend aan “weekprijs” “maal 53 weken” (beetje afronden naar boven om zeker te zijn) “gedeeld door 12 maanden”. En dan nog eens en nog eens, want het prijsverschil tussen beide mediagroepen was toch wel opmerkelijk.
  • De opzegbaarheid bij DPG Media wordt met “na een minimale looptermijn” verwoord. Vaag. En ik had geen zin om daar heel veel dieper naar te graven.
  • Ik deed mijn research begin december 2021 en vermeld ook de prijzen op dat moment. Voor nieuwe abonnees. (En dat is belangrijk te vermelden: want abonnementen die verlengd worden, gelden andere tarieven.)

Stap 7. Laat het gevoel ook eens spreken. Ik heb geen tablet. Wel een weinig mobiele laptop. Maar in praktijk zal ik de krant vooral op mijn smartphone lezen. Welke layout oogt aangenaam? Hoe navigeert de site? Zijn de apps gebruiksvriendelijk? En hoe zit het met het taalgebruik?

Stap 8. Op het moment dat ik bij De Standaard een “snel-abonnement” wilde aanmaken, viel mijn oog op de studententarieven. Voor de goedkoopste abonnementen valt er bij geen enkele krant korting te rapen. De 3 andere tarieven zijn echter wel het bekijken waard. Bij het “digitale-abonnement” van De Standaard zakt de prijs van 24 EUR naar 16 EUR per maand, wat amper 1 EUR duurder is dan het basis-abonnement. Dan moet je niet twijfelen. Je doet de tiener een abonnement cadeau en hebt er zelf ook geniet van 🙂

Stap 9. En? Kort en bondig: dolle pret met de gazet! Het krantenlezen op de smartphone bevalt me beter dan gedacht. De layout is een plezier voor het oog. Opiniestukken komen via de digitale krant meer tot hun recht dan in een kluwen van losse artikelen op een site. Overdag vind je me niet doelloos surfend op allerlei nieuwssites. Nee, ik werp tijdens of na het avondeten een blik op de avondkrant en ben weer helemaal mee. Eén minpuntje: de timing van de ochtendkrant. Of de combinatie daarvan met mijn vertrekuur naar het werk. Die is niet ideaal. Maar uiteindelijk is dat slechts 3 dagen een “probleem” en kan ik daar wel mee leven. Ook onze tiener lijkt het te appreciëren. Ik hoorde al dingen als “onderzoek voor mijn GIP” en “archief”. Dus dat komt helemaal goed!

En jij? Lees jij een krant? Papier of digitaal? En waarom? Ik ben – zoals steeds – enorm benieuwd!




Elementary, my dear Watson

Eind 2021 deed ik mezelf een belezenis cadeau. Nee, dat is geen typefout. Wel een woordspeling.

Een advertentie voor Hondenlevens, een “bloedstollende interactieve thriller” trok mijn aandacht.

“Crimibox en Kosmos Uitgevers presenteren Crimibook: een interactieve detective waarbij de lezer wordt uitgedaagd om, samen met de personages uit het boek, de moordenaar te ontmaskeren. Het verhaal bevat veel motieven, twee nalatige rechercheurs, één aandachtige wijkagente en de lezer, die haar helpt de dader te ontmaskeren. 

Inclusief online omgeving waarin je op zoek kunt gaan naar extra bewijslast om zelf tot de oplossing te komen.”

Dat leek me wel wat en dus bestelde ik voor 21,99 EUR een exemplaar bij Crimibox. Hondenlevens is het eerste boek van deze startup die actief is in de Lage Landen en gevestigd is in Gent. Het andere aanbod, met analoge en digitale spellen, kan je bekijken op de website.

Een paar dagen later landde het boek in mijn brievenbus. 319 bladzijden leesvoer verpakt in een mooie cover. De zwarte paginaranden zijn zeker ook een visuele meerwaarde.

Hondenlevens is een echte whodonnit, waarbij je samen met wijkagente Karen Meyer en rechercheurs Mette Booster en Willem Maertens op zoek gaat naar de moordenaar van kasteelheer Rolf De Taey.

Het boek begint met een inhoudstafel, die me meteen naar Google Translate doet grijpen. De eerste interactie met de digitale wereld is er dus al nog voor ik begin te lezen. De hoofstukken dragen namelijk allemaal Latijnse namen en dat is een taal die ik echt niet machtig ben. Maar het is wel de moeite waard er even tijd in te investeren.

Op de volgende bladzijden kan je de inplanting en plattegronden van kasteel De Taey bekijken. Handig tijdens het lezen!

En dan gaat het gebeuren van start. In de proloog wordt de lezer uitgenodigd om toe te treden tot een anoniem genootschap dat via een chatroom crime cases oplost. Onderaan de uitnodiging vermeldt de beheerder van het genootschap een qr-code en afgekorte url, waarmee je jezelf toegang verschaft tot het portaal. Het begin van je digitale avontuur, waar duidelijk wat voorbereiding en technologie aan te pas is gekomen.

Zodra deze formaliteiten zijn afgerond, grijp je terug naar het boek. Op het einde van elk hoofdstuk staat een nieuwe code/link, waarmee je verder kan speuren in de online omgeving. E-zie.

Ik had mijn research duidelijk niet al te grondig gedaan en veronderstelde dat Hondenlevens een Nederlands boek is. Niets is minder waar; Lochristi blijkt the place to be. Heerlijk, die Vlaamse couleur locale. Daarnaast is Hondenlevens ook een erg actueel boek. Het verhaal speelt zich af in de periode november 2020 – februari 2021 en de open ramen, social distancing en andere corona-maatregelen maken dat overduidelijk. Wie even uit de realiteit wilde vluchten is er dus aan voor de moeite.

“Kan ik het boek ook lezen zonder dat extra spel-element”, vroeg iemand me. Dat lijkt me écht niet het opzet. Je komt via de online omgeving heel wat bijkomende zaken te weten, waardoor je veel zou missen. Heb je geen zin in al die technologie, lees dan gewoon een ander boek.

Ben je op zoek naar hoogdravende literatuur, waarin “show, don’t tell” het motto is? Laat Hondenlevens dan ook liggen. Net zoals wanneer je je ergert aan clichés (de slordige flik met zakken vol papiertjes, de ploetermoeder die werk en privé moet combineren, de bad guy die vermoord werd,…). Wie last heeft van namen die verwisseld worden, zal ook bij dit boek even op de tanden moeten bijten. Maar: zelfs in Billy Summers, het laatste boek van Stephen King, ging het op dat gebied even fout.

Voor wie is het boek dan wel ideaal? Iedereen die eens “anders” wil lezen. Iedereen die wil spelend lezen of lezend spelen. Iedereen die niet graag leest, maar wel graag online snuistert. Iedereen die een smartphone heeft die een beetje wil meewerken. Bij mij ging het vaak mis, waardoor sessies werden afgesloten en ik opnieuw moest beginnen. Maar ik vermoed dat dat met de pensioengerechtigde leeftijd van mijn smartphone te maken heeft.

Eén ding was voor mij wel heel de tijd duidelijk; het boek zou uitgelezen worden en ik zou geen codes/links overslaan. En dat bleek de juiste insteek. Het laatste deel van Hondenlevens heb ik in één ruk uitgelezen, wat niet bepaald het plan was. Ik zou zondagochtend mijn blog voorbereiden en vermelden dat ik op dat moment nog niet wist wie de dader was. Vergeet het, ik dook zondagochtend in mijn boek en kwam zondagmiddag in tijdsnood. (Al kende ik toen wel de identiteit van de dader.)

Ik bleef verder lezen door de de plotwendingen, maar ook de stijgende verbazing over de extra websites die voor dit boek zijn aangemaakt. Mijn creatieve brein ging in overdrive (maar dat is dan weer een ander verhaal, voor één of ander vrijwilligerswerk-avontuur).

Slotsom. Hondenlevens is een aanrader voor de technisch onderlegde (niet) lezer die eens wat anders wil. Ik heb veel plezier beleefd aan dit avontuur en geef het boek graag door aan de tiener des huizes. Benieuwd wat haar mening is!

Heb jij nog tips op gebied van “anders lezen”? Ik ben op 1 januari begonnen aan een Franstalig boek, waar ook behoorlijk wat opzoekwerk aan te pas gaat komen. Maar dan eerder van taalkundige aard…

Tot de volgende!

E.




Wist je kat?

Mijn 1e kat kwam van de vogeltjesmarkt. Het was een slanke, elegante kattin die tijdens de eerste dagen bij ons thuis luidruchtig aan de buren liet weten dat ze het niet leuk vond om overdag alleen in de keuken te moeten zitten. En dus duurde het niet al te lang voor ze de rest van het appartement ter beschikking kreeg.

Pruts was het type kat dat je tussen je glazen kon laten wandelen, zonder dat er ook maar iets van glasgerinkel te horen was. Tijdens de eindejaarperiode vlijde ze zich lieflijk tussen Maria en Jozef in de kerststal. En ook daar vielen geen brokken.

Sloeber, dat was een ander verhaal. Ergens in zijn stamboom moet een main coon hebben gezeten en dat zag je zowel aan zijn pels als aan zijn gedrag. Dat hij met de papfles is grootgebracht en uren in de borstzak van mijn tuinbroek heeft doorgebracht zal daar ook wel iets mee te maken hebben. Sloeber was, zoals ze dat noemen, “ne leubbe”.

Hij missprong zich regelmatig en trok dan tafelkleed en alles daarop tegen de vlakte. En de drie koningen zijn door zijn toedoen onthoofd. Maar hij was wel héél erg lief.

Enfin, we hadden dus 2 totaal verschillende katten.

Pruts was duidelijk de baas; zij was als eerste de heerseres des huizes en tolereerde Sloeber wel, maar hij moest het niet in zijn kop halen om te komen snuffelen aan haar zetel. Blazen, grommen en uithalen. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken! Langs de andere kant zocht ze het conflict ook niet actief op. De territoria waren duidelijk afgebakend.

Onze 3 tuintijgers zijn wél vriendjes. Met elkaar dan. Nadat moeder-poes aan haar ouderlijke plichten had voldaan en de kittens oud genoeg waren om op eigen pootjes te staan, werden ook hier territoria afgebakend. Muts bewaakt het plein, de “kleintjes” beleven avonturen in de tuin en de wei. Wanneer de jongedames ’s avonds in het tuinhuis zitten, neemt Muts de wacht in de tuin over. Want madam is een 200% buitenpoes.

Waaruit blijkt nu dat Ballu, Muesli en Puma vriendjes zijn? Ze begroeten elkaar met de staart omhoog en geven elkaar kopjes. Net als de inuit neuze-neuzen ze. Anders dan de inuit wassen ze elkaar en is het helemaal ok om aan elkaars achterste te snuffelen. De dames delen hun slaapplaatsen en wisselen graag van plek. Samen spelen neemt de vorm aan van “als zotten door de tuin vliegen”. Oh ja, Puma en Ballu hebben ook nog een soort van high-5-ritueel: eerst neuze-neuzen en dan proberen als eerste een speelse rechtse naar de andere te slaan. Muesli doet daar niet aan mee.

Nog wat extra weetjes over katten? Met plezier!

Katten hebben een hekel aan gesloten deuren. Het belemmert hun vrijheidsdrang en bovendien willen ze veel te graag weten wat er aan de andere kant van die deur gebeurt. Want ze zijn niet alleen eigenwijs, maar ook nieuwsgierig. Als hun personeel daarenboven aan de andere kant van de deur is, is het hek helemaal van de dam. Ze willen aandacht. En wel nu!

Over aandacht gesproken. Een kat beslist zelf wanneer ze die geeft en wil krijgen. Negeert ze je? Doe dan vooral geen moeite om het beestje op andere gedachten te brengen. Op dat moment is de behoefte aan persoonlijke ruimte veel groter dan de behoefte aan menselijk contact.

Maar je kan een beetje valsspelen. Kruip in de zetel met een boek of zet de laptop op tafel (voor binnenkatten) of ga een beetje werken in de tuin (voor buitenkatten). Binnen de 5 minuten overlaadt je 4-voeter je met aandacht. Om zelf aandacht te krijgen, geur af te geven én territorium af te bakenen. Waarom ze uitgerekend op de dingen gaan liggen waarmee je actief bezig bent? Je geur is daar het hardste aanwezig. En dat vinden ze leuk.

Katten houden trouwens van warmte. Daarom liggen ze graag op je, in eender welke positie. Je laptop is een prima alternatief als warmtebron.

Rollende kat gespot? Bij ons is Puma de kat die constant omvalt als ze volk ziet. Ze kwakt zich tegen de grond, draait het nekje en gaat een beetje lief liggen wezen met de pootjes in de lucht. Haar moeder heeft dat truckje ook tot een echte kunst verheven. Het heeft niet alleen te maken met “graag zien” en “ik vertrouw je”, maar opnieuw met het afgeven van geur. Het is trouwens niet omdat poeslief een mooi buikje laat zien, dat het ok is om die buik te strelen. Het is een erg gevoelig plekje en niet elke kat is met zulke intimiteiten gediend. Handle with care!

Bij vechtende of spelende katten moet je niet denken dat de liggende kat zich onderdanig opstelt en zich overgeeft aan de andere. Nee, ze ligt in de ideale positie om de andere partij met haar voorpoten aan te vallen!

Soms steken katten hun tong uit. In feite vergeten ze die op dat moment na het wassen gewoon terug naar binnen te halen. Want er is ook zoveel te bekijken in de wereld! Er zijn trouwens rassen waarbij het anatomisch moeilijker is om de tong mooi binnen te houden.

Die tong gebruiken ze niet alleen om zichzelf of een kattenvriendje te likken. Ook mijn handen, polsen en truien krijgen af en toe een wasbeurt. Het is een manier om aandacht te geven. En ook wel een beetje om me te claimen. Ballu, onze meest mens-georiënteerde kat, is een echte zabberkont.

Opgelet: een kat die zichzelf excessief wast of plots veel meer gaat wassen dan het geval was, zou wel eens stress kunnen hebben. Iets om in de gaten te houden dus.

Van gaten gesproken… Voel je niet beledigd wanneer je kat haar of zijn achterkant aan je laat zien. Het beestje laat daarmee zien dat het je vertrouwt.

Katten kruipen graag weg in kleine ruimtes, zakken en dozen. Dat is een overblijfsel van toen ze nog niet gedomesticeerd waren. Hoe beter ze zich verstopte, hoe moeilijker de vijand hen kon vinden en vangen.

Dat is ook de reden waarom ze hun uitwerpselen onderstoppen; om de geur te maskeren en hun aanwezigheid te verbergen. Katten die op de katten bak gaan en hun cadeautjes niet onderstoppen, vinden hun kattenbak vaak te klein, te vuil of houden niet van de kattenbakvulling. Of zijn gewoon een Sloeber, die zich altijd zodanig snel uit de voeten maakte, dat een deel van het kattengrit naast de bak belandde.

Rondvliegende katten? Ik las dat vooral binnenkatten last kunnen hebben van opgebouwde energie die ze plots moeten kwijtraken. Maar ik zie elke dag zotte taferelen in de tuin. Vooral Muesli kan helemaal los gaan. Bij voorkeur op het moment dat ze eigenlijk naar binnen zou moeten. Precies of ze nog eventjes uit moet razen voor ze aan haar nachtrust begint. Een half uur wachten en dan nog eens proberen of ze goesting heeft om te komen is meestal een goede zet.

Muesli is ook een beetje een bijtertje. Ze deelt wel eens een hap uit terwijl we zeer liefdevol aan het knuffelen zijn. Het is duidelijk dat het geen agressieve aanval is, waarmee ze aangeeft dat er gestopt moet worden. Nee, net het tegenovergestelde. Het is een beet uit liefde.

Zalig toch, zo’n spinnende kat? Niet alleen het geluid, maar ook dat ronkende gevoel. Let wel even op: een spinnende kat is niet altijd een relaxte kat. Het beestje kan ook bang zijn of compleet onder de stress zitten. Door te spinnen probeert ze zichzelf te kalmeren. Naar een andere kat toe kan dit ook het signaal geven: “No stress. Ik heb geen kwade bedoelingen.”. Een spinnende kat heeft trouwens ook op mensen een rustgevend effect.

Vaak gaat dat spinnen met dabben gepaard. De poezenpootjes zijn dan precies bezig deeg te kneden. Dit is een overblijfsel uit de kitten-tijd. Door met de pootjes tegen de buik van mama-poes te drukken, komt de melkproductie op gang. Een volwassen kat herinnert zich tijdens het dabben het gevoel van een lekker gevuld buikje én de warmte die daarmee gepaard ging. Puma valt ’s avonds steevast dabbend en spinnend in slaap.

(Nog even over die kitten-tijd. Kittens hebben een soort van aan/uit-knop die geactiveerd wordt op het moment dat mama hen bij het nekvel grijpt. Ze verlammen zolang de greep aanhoudt. Op die manier kunnen ze veilig en gemakkelijk getransporteerd worden. Zodra mama-poes loslaat, schakelt het kitten zichzelf weer in.)

Katten en prooien. Het blijft een verwarrende. Volgens sommigen mag je het vooral niet zien als een cadeautje, want daar zou de kat te egoïstisch voor zijn. De kleine tijger wil haar of zijn prooi gewoon meenemen naar het eigen territorium. Niet om een voorraad op te slaan, want katten foerageren niet. Wel per se om op te eten. Wel om te hebben.

Maar… Wij hebben 4 katten. Ze vangen allemaal wel eens een muis. Puma legt ze in de etensbak, de andere dumpen ze naar het terras. In de lente sneuvelen er wel wat vogels in de tuin, maar die worden zelden cadeau gegeven. Puma heeft duidelijk een pluimen-fetisj. Ze sleept van overal pluimen aan en ook die belanden in de etensbak (tot ergernis van de anderen, want die willen gewoon van hun brokken kunnen eten). En Muesli… Die brengt blaadjes. Ze raapt ze op bij de buren of in de wei, doorkruist een paar tuinen en legt haar schat neer aan de achterdeur. Daarna zit ze braaf te wachten tot iemand van ons de buit opraapt en mee bij de andere blaadjes legt. Tenzij het haar puur om de aandacht te doen is die ze dan krijgt, lijkt dat niet echt een egoïstische daad. Toch?

Onze tuintijgers spreken allemaal vloeiend “vogels”. Ooit al een kat horen mekkeren naar een vogel? Dan weet je wat ik bedoel. Het grappige is dat Pruts en Sloeber, die nooit buiten zijn geweest en vogels enkel kenden als “beesten aan de andere kant van het glas” dat ook deden. Het moet dus echt iets in hun natuur zijn.

Katten en water… Ballu wordt graag gewassen, Puma bestudeert bewegend water en drinkt bij voorkeur terwijl er een voorpoot in de drinkbak staat. Het feit dat katten graag van de kraan drinken, heeft ook weer historische wortels. Toen ze nog in het wild leefden hebben ze geleerd dat stromend water vaak zuiverder is dan stilstaand water. En dus gezonder. Een idee dat eeuwen later nog steeds in het kattenbrein zit.

En zo kan ik nog uuuuuuuuuren doorgaan. Maar ’t is genoeg voor vandaag. Ik ga nog een beetje knuffelen met de dames. Heb jij nog kattenweetjes? Deel ze gerust!




Berendrecht, 1 januari 2022

Je kan een speld horen vallen; zo stil is het is de klas. De leerlingen zitten met kaarsrechte rug achter hun lessenaar. Het hoofd lichtjes gebogen, de balpen in de aanslag. De ene heeft zweethanden. Bij de andere piept het puntje van de tong uit een mondhoek. Op hun gezichten een mengeling van concentratie en stress. Kras, kras, schrijf, schrijf. En dan begint iemand onrustig op zijn stoel te wiebelen. Twijfelend gaat een vinger de lucht in. Een blik van “ik kan er écht niets aan doen” wordt naar de juf gestuurd. Tijd om de inktgom boven te halen.

Nieuwjaarsbrievenstress. Vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Of dat dacht ik toch, tot ik aan mijn research begon.

Nieuwjaarsbrieven las ik, beste mama’s en papa’s, meters en peters, bomma’s en bompa’s, tantes en nonkels, zijn namelijk een Vlaamsche aangelegenheid. Omdat ik nooit klakkeloos aanneem wat op het internet geschreven staat, stak ik mijn voelsprieten uit aan de andere kant van de taalgrens. Mijn favoriete Wallon, met 53 verjaardagen op de teller, meldde in zijn jonge jaren zelf wel nieuwjaarsbrieven te hebben geschreven, maar zijn kinderen hebben er geen ervaring mee. Ook nieuwjaarke zoete zingen gaat volledig aan Wallonië voorbij.

Tijd voor een verfrissende duik in de geschiedenis. In 1563 besliste de Franse koning Karel IX dat nieuwjaar vanaf dan voor iedereen op 1 januari viel. En dat was een behoorlijk dappere beslissing, aangezien nieuwjaar een streekgebonden gebeuren was en op Pasen, Kerst, 1 april of eender welke andere datum kon plaatsvinden. In praktijk duurde het nog tot de invoering van de Gregoriaanse kalender in 1582 tot 1 januari in Europa als nieuwjaarsdag werd aanvaard. De rest van de wereld volgde daarna.

Het internet vertelde me dat het schrijven van nieuwjaarsbrieven een Vlaamse traditie is die zijn oorsprong kent in de 16e eeuw, nadat Karel IX bovenstaande beslissing nam. (In de marge: hij zat toen nog niet zo lang op de troon en was amper 13 jaar oud! Achter de schermen had moederlief trouwens de touwtjes in handen.) Dat zette me even op het verkeerde been, waardoor ik onterecht bij de zuiderburen aanklopte met mijn nieuwjaarsbrieven-vraag. Op dat moment maakten onze contreien echter deel uit van de Zeventien Provinciën. En dus rees de vraag of onze Noorderburen ook aan nieuwjaarsbrieven doen.

Mijn favoriete Zeelander fronste de wenkbrauwen en had er in de verste verte geen idee van waarover ik het had. Oliebollen op oudjaarsavond, ja, dat is een ding. Maar nieuwjaarsbrieven? Wat zijn dat?

Tijdens een extra zoekrondje lass ik op VRT NWS: “Ook in Nederland zien we in die jaren dat het schrijven van nieuwjaarsbrieven ingeburgerd geraakt, maar na de Tweede Wereldoorlog verdwijnt het gebruik er weer”, gaat Vancraeynest verder. “In Vlaanderen blijft het gebruik wel bestaan. We denken dat dat veel te maken heeft met het onderwijs. De Vlaamse leerkrachten hielden duidelijk meer aan de traditie. Ouders en grootouders horen het graag aan, het is echt iets typisch voor Vlaamse families.”

Ik ben overtuigd, ’t is Vlaams.

Tijd voor een definitie. Een nieuwjaarsbrief is een op papier gezette voordracht met nieuwjaarswensen, die op 1 januari wordt voorgelezen aan ouders, meter en peter. Meestal is het een dubbel gevouwen kaftje, met vooraan een tekening. Nieuwjaarsbrieven worden geschreven door kinderen uit de kleuter- en basisschool. In ruil voor het voorlezen van de brief ontvangen ze een centje of cadeautje. (Voor wat, hoort wat…) Vaak bevat de brief een terugblik op het voorbije jaar. Het wensen van vrede op aarde is/was een essentieel onderdeel van de nieuwjaarsbrief.

De “is/was”-constructie hierboven is bewust gekozen. De nieuwjaarsbrief anno 2022 heeft een totaal andere look dan een versie uit pakweg 1580. De gemeenschappelijke factor is dat hij op school wordt geschreven. In de 16e eeuw was dat enkel voor de elite weggelegd en werd de tekst in het Latijn én in dichtvorm opgesteld. Het was een oefening in schoonschrift en vroeg de nodige vaardigheden om hem goed voor te dragen. Later maakte het Latijn plaats voor de Franse taal.

Pas in de jaren 60 van de vorige eeuwSinterklaas werd toen ook een fenomeen – maakte het grote publiek kennis met de nieuwjaarsbrief. Het stijve, plechtige karakter verdween en er ontstonden varianten met toneeltjes, liedjes en dansjes.

Ik herinner me nog dat we in de kleuterklas een knutselwerkje maakten, waarop de juf een getypte tekst kleefde. De tekst werd in de klas aangeleerd en thuis verder ingeoefend, tot de ouders hem op nieuwjaarsdag beter kenden dan de kleuter die het beste van zichzelf probeerde te geven.

In de eerste leerjaren van de basisschool schreven we alle brieven in de klas; ouders moesten op voorhand noteren hoeveel brieven ze wilden en met welke aanspreking. Ooit was dat lijstje vrij beperkt: de ouders, 2 koppels grootouders en meter en peter (als die niet al toevallig grootouder waren). Maar bij nieuw samengestelde gezinnen kan het aantal brieven snel oplopen. Dàt en het toegenomen aantal taken die leerkrachten op zich moeten nemen, heeft er voor gezorgd dat vaak nog maar 1 brief klassikaal wordt geschreven.

Mijn nieuwjaarsbrief? Ik vond een hele mooie op de site van VAN IN, die ik met plezier leende en een persoonlijk tintje gaf.




2021 in beeld

2021… Dat was héél erg veel wandelen. Tijdens de eerste helft van het jaar werden fysieke en geografische grenzen verlegd en heel wat nieuwe plekjes ontdekt.

2021… Dat was veel planning en stiekem gedoe om een online verjaardagsfeestje te organiseren voor de tiener des huizes.

2021… Dat was absoluut geen zin hebben in de zoveelste Zoom-meeting. En dus vergaderden via een ingenieus systeem van binnen/buiten/afstand/shiften. En het werkte nog ook.

2021… Dat was veel lezen, veel bijleren en dit prachtige boek cadeau krijgen.

2021… Dat was sneeuw in april. Want het leven was nog niet gek genoeg.

2021… Dat was evenementen organiseren op een alternatieve manier. En potten gebruiken als vazen. En genieten van kleine dingen.

2021… Dat was kennismaken met street art. En zoeken naar meer, veel meer.

2021… Dat was duidelijk een jaar om foto’s van vensters te nemen 🙂 En om de ramen open te zetten. En op het werk met een nieuw project te beginnen.

2021… Dat was het jaar waarin ik leerde dat je “l’arrière du camion” ook gewoon “la remorque” mag noemen. En waarin we terug op kamp gingen.

2021… Dat was kapot op vakantie vertrekken en nog kapotter terugkeren. Maar ook lekker eten, de Man Bijt Hond-reporter in je bovenhalen en samen genieten.

2021… Dat was het jaar waarin ik veel reigers fotografeerde. En mariabeeldjes. En Lourdesgrotten. Allez, niet gewoon “veel”. Heel veel. Belachelijk veel.

2021… Was heel erg veel kattenkwaad. En kattenliefs. En kattenschattigs.

2021… Waren opnieuw heel veel bezoekjes aan de Klina. En de aankoop van een 10-beurten kaart voor de parking. En al een pak afspraken voor 2022. Enfin, 2021 wordt dus vervolgd. En ’t kan alleen maar beter worden!




Op verzoek

Ja, ik weet het. Ik ging een korte pauze inlassen tussen kerst en nieuw. Maar… Er zitten een aantal mensen op hete kolen en ik weet hoe pijnlijk dat kan zijn. Dus: eentje voor mijn nieuwsbrieflezers en alle andere curieuzeneuzen.

In mijn nieuwsbrief van december daagde ik mijn nieuwsbrieflezers uit om mij uit te dagen:

“Stuur me voor zondag 19 december een onderwerp waarover ik moet bloggen. Je mag zelfs meer dan 1 voorstel doen. Per mail, gele briefkaart, duif… Ik verzamel alle voorstellen en maandag 20 december trek ik onder toezicht van een gerechtsdeurwaarder (of iemand anders met een strenge blik) een aantal ideeën uit de pot.

Hoeveel? Dat hangt af van het aantal ogen dat mijn dobbelsteen aangeeft. Minimum 1, maximum 6. Tenzij ik het allemaal geweldige ideeën vind, dan verander ik gewoon de spelregels. “

Onder de strenge blik van de tiener des huizes werd de dobbelsteen gerold. Het lot bepaalde dat er 5 kaartjes uit de pot moesten getrokken worden.

En het werden deze:

  • Keukengeheimen. Maar als je ze wereldkundig maakt, zijn ze dan nog geheim?
  • Schoenen. Move over, Imelda Marcos!
  • Milieuvriendelijke huishoudproducten. Die graag nog een beetje werken ook.
  • Het gras en zijn pollen. Dit zou er wel eens eentje met een twist kunnen worden.
  • Autocorrect fails. Wordt moeilijk, want ik gebruik geen autocorrect. En wel om die reden.

Deze werden niet uit de pot getrokken, maar triggerden wel iets:

  • Een museumbezoek
  • Nostalgie
  • Wandeltips

Oh, en onze huisdieren blijken heel populair te zijn. Terecht wel. ’t Zijn kanjers 🙂

Ze komen er aan, dames en heren, meisjes en jongens. In de loop van 2022 blog ik rustig verder en zien we wel waar we landen.

Merci aan iedereen die iets instuurde. En ook wel aan iedereen die liet weten dat ze zelf niets konden verzinnen, maar genoeg vertrouwen in me hebben om te weten dat ik zelf wel met iets op de proppen kom. Fijn!




Do believe the hype!

TikTok. Een socialemedia app waarmee korte video’s gemaakt en gedeeld kunnen worden. Een samenvoegsel van musical.ly en een eerdere versie van TikTok. En vooral een fenomeen dat ik bewust aan mij voorbij heb laten gaan omdat ik het allemaal nogal oppervlakkig vond. Maar nu zelfs politici de weg hebben gevonden, moet ik dat idee misschien eens herbekijken.

Anyway. Het links-laten-liggen-van-TikTok is dus de reden waarom een culinaire hype van eind 2020/begin 2021 pas vorige week tot in mijn keuken kon doordringen. De tiener des huizes wist meteen te vertellen dat het oud nieuws was; die is duidelijk wél helemaal mee.

Een beetje tekst en uitleg. In februari 2019 (!) postte Jenni Häyrinen, een Finse blogster een recept voor uunifetapasta op haar blog. “Uuni” is oven en de rest vertaalt zichzelf wel, denk ik. In het Engels wordt uunifetapasta vertaald als “oven baked feta”.

De naam van de blog is “Liemessä”, wat volgens Google translate “in de soep” betekent en volgens Jenni zelf “in een augurk”. Enfin, het is dus een foodblog die zeker het bekijken waard is.

Terug naar de uunifetapasta. In september 2020, anderhalf jaar later, schrijft Jenni:

”Baked feta pasta! Have you already tried this viral hit pasta? I have. Just this morning when I invented it”. With these words I started of the original blog post 1,5 years ago – with a twinkle in my eye. The funny thing is that #uunifetapasta actually turned into a viral hit in Finland and everybody was cooking it. By everybody I mean EVERYBODY! The feta cheese sales went up 300 % here, the shops were running out of baked feta pasta ingredients and by this date the original uunifetapasta recipe post has over 2.7 million views. Finland has 5.5 million inhabitants, to put things into perspective.

En daar bleef het dus niet bij. Buitenlandse bloglezers zorgden ervoor dat het concept over de hele wereld verspreid werd. Uunifetapasta werd al snel een internationale hype, met een eigen hashtag.

Maar aangezien ik soms op een andere planeet leef, duurde het dus tot 10 december 2021 voor de uunifetapasta in mijn leven kwam. Want op die dag plaatste Emmy Cho van Emmymade het filmpje “Is The Tiktok Baked Feta Pasta Up To The Hype? 🍝” online.

Ik volg Emmy al sinds de beginjaren. Op dat moment woonde ze in Japan en testte ze Japanse snoepkits uit. Ik zou een hele ode kunnen schrijven, maar blijkbaar heeft iemand dat al eens gedaan en kwam er een paar dagen geleden een update van dat artikel. Ik verwijs dus graag naar deze link.

Al tijdens het bekijken van de video noteerde ik dat er kerstomaatjes en feta moesten gekocht worden. Want ik was overtuigd: dit is simpel, snel klaar en lekker. Meer moet dat niet zijn.

Het principe is e-zie: je neemt je ingrediënten, legt ze in een ovenschaal, zet alles een tijdje in de oven, kookt je pasta, roert de saus, giet de pasta af en mengt het geheel onder elkaar.

Volgens het originele recept heb je voor 4 personen volgende ingrediënten nodig:

  • 450 gram pasta van durumtarwe
  • 200 gram Griekse feta
  • 500 gram kerstomaatjes
  • 4 teentjes knoflook (optioneel)
  • 1/2e kopje olijfolie
  • 1/2e rode chilipeper
  • zwarte peper
  • zout
  • verse basilicum

Ik vergat de chilipeper en maakte dat goed door achteraf cayennepeper toe te voegen. Het zout liet ik weg, maar met de look liet ik me volledig gaan. Ik voegde tijdens het bakproces verse rozemarijn toe. En die basilicum is voor een volgende keer, want die stond niet op het boodschappenlijstje.

En dan haal je potten en pannen boven. Je begint met een ovenschaal, waarin je een bodempje olijfolie giet. Leg de feta in het midden en plaats de chilipeper daar bovenop. Drapeer de kerstomaatjes rond dit torentje. De look-liefhebbers voegen nog wat look toe. Kruiden naar wens en dan het geheel overgieten met een extra laagje olie. Bak ongeveer 15 minuten op 200 graden. Daarna zet je de grill op 225 graden, zet de je schotel een verdieping hoger en laat je het geheel nog 10 minuten verder pruttelen.

Ondertussen kook je de pasta en geniet je van het aroma dat zich door de keuken verspreidt. Zet de oven af, “breek” de feta en de kerstomaatjes en roer ze tot een mooi mengsel. Giet je pasta af en verwerk deze onder de saus. Voor een betere binding kan je een scheutje pastawater toevoegen. Werk af met de basilicum en klaar.

Online kan je al heel wat variaties op dit recept vinden. Ik voegde gesneden zwarte olijven toe voor wat extra smaak.

Verdict: do believe the hype. Geen werk en lekkeuhr!

Uitsmijter voor wie me volgt op Instagram. Ik postte zondagavond:

“De TikTok-hype die er bijna een jaar over heeft gedaan om tot in mijn keuken door te dringen. Eenvoudig en lekker. En om nooit meer te herhalen met een zondagavondbrein.

Ik wilde vanavond een blogje voorbereiden over kestmis. Het zal er eentje over epic fails worden… (Gelukkig heb ik nog een paar dagen om te bekomen. Blogje voor morgen was al klaar.)

#gewoone #gewooneblog #hype #tiktok #kerstomaatjes #feta #pasta #simpel #isereendokterindezaal”

Het ging dus fout. Heel erg fout.

Kijk. Normaal gezien gebruik ik enkel vuurvaste schotels in de oven. Maar sinds kort hebben we een pan die zowel op het vuur als in de oven kan. Eentje met 2 handvatten. En het leek me wel leuk om die te gebruiken, zodat ik achteraf zeker voldoende volume zou hebben om de pasta toe te voegen. So far geen probleem. Alleen… Mijn zondagavondbrein was niet helemaal mee. Het is geconditioneerd om te weten dat ovenschotels warm zijn en de handvatten van de pan koud blijven als de pan op het vuur staat. Maar als die pan vanuit de oven op het vuur wordt gezet, zitten we in een nieuw scenario. Eentje met 6 verbrande vingers, blaren, veel flammazine en gaasjes. En schaamrood op de wangen, dat ook wel.

Maar goed. Iets met ezels en stenen, dus dat komt wel goed.

Heb jij trouwens nog een super gemakkelijk receptje liggen? Zoiets voor wanneer je tijdens de feestdagen of na een drukke werkdag helemaal geen zin hebt om te koken? Deel het met de wereld!




Eindejaar? Bingo!

Of ik niet nog ergens een bingo had liggen? Kwestie van de “klein mannen” wat bezig te houden tijdens die extra vakantieweek…

Wat had je gedacht? Tuurlijk wel! Ik wilde hem eerlijk gezegd pas posten op 27 december, maar goed. In het leven moet je flexibel zijn. En aangezien ik ondertussen heb beslist om de laatste week van het jaar blogpauze te houden, komt het nog goed uit ook. E-zie!

De bingo is trouwens NIET leeftijdsgebonden. Iedereen met een beetje klein-mannen-spirit in haar/zijn bloed kan ermee aan de slag. Jij dus ook! Gewoon op de afbeelding klikken om naar de pdf-versie te gaan.

En aangezien het volop cadeautjestijd is: de eerste 5 personen die me een foto doorsturen van hun bingo-avonturen ontvangen iets leuks. Ik heb er nog geen idee van wat en beklaag me nu al dat ik het beloofd heb 😉




Maak je voornemen(s) goed!

“Tout objectif sans plan n’est qu’un souhait.”

Antoine de Saint-Exupéry (ja, die van De Kleine Prins)

Het nieuwe jaar komt in zicht en dus vroeg ik me af of er op dit moment veel goede voornemens worden gemaakt.

Een snelle rondvraag op Facebook leerde dat:

  • Er publiekelijk vooral grappige antwoorden werden gegeven. De privé-berichten waren diepgaander. Delen we onze voornemens niet graag met anderen?
  • Ongeveer 1/3e van de antwoorden kwam van mensen die ergens mee gaan stoppen of minderen. Roken, doelloos scrollen, zich druk maken in pietluttige dingen of binge watchen.
  • Een even grote groep wil in 2022 ergens mee beginnen. Gezonder eten, meer sporten, tijd maken om te lezen of eindelijk wat assertiever worden.
  • En dan is er nog de boeiende categorie van mensen die geen goede voornemens maakt. Nooit gedaan, niet op dit moment van het jaar of niet meer, omdat het toch nooit lukt.

En ik vond dat ongemeen boeiende info 🙂

Berichtje aan de mensen die nog nooit goede voornemens hebben gehad en niet van plan zijn daar in de toekomst verandering in te brengen: jullie heb ik vandaag weinig te bieden. Maar lees gerust verder.

Berichtje aan alle andere lezers: let’s do this!

Eerst nog enkele bedenkingen:

Punt 1 – en terecht aangegeven door een aantal bevraagden. Het is niet omdat 1 januari de eerste dag van het jaar is, dat het ook de eerste dag van je nieuwe leven moet zijn. Je kan op eender welke dag aan de uitvoering van je goede voornemen beginnen. Stort je niet halsoverkop in een nieuw avontuur. Maar wacht ook niet te lang, want dan is de goesting misschien helemaal weg.

Punt 2 – belangrijk voor al wie haar/zijn plannen na enkele weken in rook zag opgaan. Beperk het aantal goede voornemens. Beter 1 goed uitgewerkt en uitvoerbaar plan dan chaos die gedoemd is om te mislukken. Heb je toch meerdere ideeën op je lijstje staan? Spreid de beginmomenten dan in tijd. Gemiddeld duurt het 66 dagen voor je een nieuwe gewoonte onder de knie hebt. Wees geduldig!

En dan… Het echte werk. Ho, stop! Zet die startblokken nog even aan de kant. Er moet eerst nagedacht worden! Zet je dus even rustig neer om volgende vragen te bekijken.

Stap 1. Wat wil je juist doen of bereiken? Maak een concreet en realistisch plan, dat je positief formuleert.

  • Voor wie ergens mee wil stoppen of minderen: draai het even om. Wat wil je dan meer?
  • Voor wie ergens mee wil beginnen: jij bent al op de goede weg.
  • Voor wie er niet meer aan wil beginnen: volgens mij ging het vorige keer in deze fase al fout.
  • Voor iedereen: je hebt echt wel meer dan 1 woord nodig om je voornemen te omschrijven.

Stap 2. Waarom maak je een goed voornemen? Weet waarom je doel belangrijk is.

  • Voor wie ergens mee wil stoppen: je waarde/doel ligt vermoedelijk lijnrecht tegenover het gedrag waarmee je wilt stoppen.
  • Voor wie ergens mee wil beginnen: maak jezelf er niet te gemakkelijk vanaf. Stel jezelf een paar keer de vraag: “Wat bedoel ik daar juist mee?”.
  • Voor wie er niet meer aan wil beginnen: kriebelt het al om een plan uit te werken?

Stap 3. Hoe pak je het aan? Een als-dan-plan. Dé beste manier om je goede voornemen te koppelen aan effectief gedrag. Het is geen to-do-lijstje. Wel een plan waarbij je vastlegt: “als situatie X gebeurt, dan doe ik Y”.

Stap 4. De uitvoering. Goed nieuws: hoe beter je over je plan hebt nagedacht, hoe groter je slaagkansen.

Nog wat extra tips?

  • Je kan volle gas aan iets nieuws beginnen, maar opbouwen (of afbouwen) kan net zo goed. Jij bepaalt immers zelf de planning.
  • Roep een hulpbron in; je staat er tenslotte niet alleen voor.
  • Je voornemens delen met anderen levert vaak supporters en interessante gesprekken op.
  • Je plannen delen met jezelf, door je huis vol briefjes te hangen of je nieuwe gewoonte te tracken, geeft je die extra boost.

Stap 5. Neem de hindernissen! Stel je plannen bij! Als het leven echt altijd e-zie zou zijn, dan moest je al lang geen goede voornemens meer maken. Je zou immers de perfectie zelve zijn. Gelukkig is de realiteit anders en worden we regelmatig uitgedaagd. Vergaderingen lopen uit, kinderen worden ziek en goesting leidt een eigen leven. Kortom: life happens. Op een aantal zaken kan je anticiperen. Andere struikelblokken probeer je elegant te nemen. Denk niet in termen van “falen”; je mag dagen missen. Zolang je daarna maar de kans grijpt om door te gaan zoals je bezig was. (Ik kies bewust voor deze bewoording in plaats van “terug te beginnen”. Zie de nuance!)

Stap 6. Wees fier op jezelf en beloon jezelf op tijd en stond. Héél belangrijk. Misschien kan je op voorhand een paar beloningen verzinnen?

Dus euh? Aan de slag nu? Dat mag. Of je leest gewoon lekker verder.

Mijn voornemen voor 2022 luidde initieel “meer water drinken”. Nu zat ik op het punt waarop minder moeilijk kon. Op het werk haal ik met enige inspanning een liter per dag, maar deeltijds werken en veel vakantiedagen is niet bepaald een garantie voor veel waterconsumptie.

Meer water dus. Hoeveel water per dag dan? En vanaf wanneer? En mag het enkel water zijn? Na wat opzoekwerk kwam ik tot: “Vanaf morgen drink ik elke dag 2.5 liter water. Dat mag gewoon water zijn (plat of bruisend), water met een smaakje (munt, gember of een stukje fruit) of cafeïnevrije thee (kruidenthee of fruitthee).” Klinkt al een heel pak beter, niet?

Bijkomend voordeel van die 2.5 liter water per dag: mijn frisdrank-consumptie zal zienderogen dalen. Ik moet me dus meteen niet meer voornemen om minder frisdrank te drinken. Wat sowieso geen goed geformuleerd voornemen zou zijn.

Waarom ik meer water wil drinken? Niet omdat de boekskes me dat regelmatig vertellen. Niet omdat de dokter onlangs predikte dat het gezond is. (Alhoewel…) Wel omdat ik eind 2020 veel meer water dronk dan nu en me toen fitter en frisser voelde. OK, fijn dat ik me daar bewust van ben; ik heb mijn échte beweegreden gevonden.

Ik heb een plan nodig om die 2.5 liter water te spreiden over de dag. Mijn nieren kunnen per uur tussen de 0.7 liter en 1 liter verwerken. Maar als ik 3 keer per dag een grote hoeveelheid water drink, voel ik me daarna opgeblazen en worden er spurtjes naar het toilet getrokken. Een spreidingsplan dus. “Voor elke maaltijd drink ik een groot glas water. Op het werk drink ik tussen de pauzes een tas thee. (Als-dan!) Ik download een appje dat me er regelmatig aan herinnert dat ik water moet drinken.” Kijk, dat is een plan en ik heb meteen een hulpbron ingeschakeld.

Dat appje helpt me trouwens ook mijn consumptiegedrag te tracken. Ik kan zien hoe vaak ik drink en hoeveel ik per dag verzet. Door het op mijn blog te delen, weet meteen heel de wereld dat ik gezond bezig ben. Vanaf nu neem ik steeds een fles water mee als ik de deur uitga. Op die manier kan ik me niet verschuilen achter het excuus dat ik niets te drinken bij me had.

Sounds like a plan? Het zal wel niet! Ik ben ondertussen een dikke week bezig met mijn water-plan en het gaat vlotjes. Midden februari, als de nieuwe gewoonte ingebakken zou moeten zijn, breng ik verslag uit van de stand van zaken!

Heb jij plannen voor 2022? Hoe pak je die aan? Had je plannen voor 2021 en zijn die gelukt? Ik ben – zoals altijd – heel erg benieuwd! Oh: eindejaarsaanbod voor wie nog een extra helpende hand kan gebruiken. Ik heb expertise in de aanbieding! Geef gerust een seintje.