1

Weekmenu 101

“Ik vind die maandmenu’s van je geweldig”, liet Anne me onlangs weten. “Maar bij ons lukt het om 1 of andere reden niet om er gestructureerd mee aan de slag te gaan. Heb je misschien een paar tips?”

Natuurlijk wel. Graag zelfs 🙂

Ik schreef vorige week al dat ik elke week met mezelf, mijn agenda en mijn takenlijst vergader. De gastenlijst was echter niet volledig, want mijn menuplanning en boodschappenlijst schuiven op dat moment mee rond te tafel.

Hieronder de stappen die ik neem om tot een weekmenu te komen.

STAP 1. Ik swipe de koelkast. Welke groenten zijn de voorbije week aan mijn aandacht ontsnapt? Welke producten naderen hun vervaldatum? Ik noteer ze mentaal (maar schrijf ze gerust op een papiertje) en ga naar de volgende stap.

STAP 2. Via de apps van Lidl en Albert Heijn zoek ik op welke producten op dat moment in promotie zijn. Ik vergader op vrijdag en doe inkopen op zaterdag. Die dagen vallen in dezelfde “promotionele week”. Wie zijn menu op zondag opstelt en op maandag winkelt, moet wel even opletten. Opnieuw maak ik een (mentale) notitie.

STAP 3. Ik check het lijstje van de seizoensgroenten, maar ben daarin zeker niet heiliger dan de paus. Dit wordt notitie nummer 3.

STAP 4. Het weekschema wordt uitgebreid bestudeerd.

  • Op welke dagen is er meer tijd om te koken en op welke dagen minder?
  • De heer des huizes loopt dinsdag- en donderdagavond en dan zet ik beter geen te stevige kost op tafel.
  • Wie eet er wanneer mee? (Al moet ik eerlijk bekennen dat die factor bijzonder onvoorspelbaar is.)
  • Champignons en komkommers hebben na een paar dagen het beste wel gehad. Ik plan ze dus graag in aan het begin van de kookweek.

STAP 5. Ik haal mijn digitale kookboeken boven en snuister in de recepten die ik de voorbije week/weken heb bewaard. Ik bewaar deze in een online database, maar je kan ze ook opslaan in een aparte map bij je favoriete sites. Of overschrijven in een boekje. Of wat dan ook.

Mijn database kan gesorteerd worden op de datum waarop ik een recept toevoegde, op “al geprobeerd” of net niet en op een aantal kernwoorden als “oven”, “pasta”, “koud”, “eenpans”, “snel klaar”,…

Ik haal mijn toverstok boven en match stappen 1 tot en met 5 via een mentaal excel-bestand en pats, boem: daar is het weekmenu. (Waar bloggen al niet goed voor is: ik realiseer me nu pas dat dat telkens een geschreven lijstje is. Mijn Storm Writer heeft al heel wat menu’s zien passeren!)

STAP 6. Via een Keep-lijstje, dat elke dag wordt afgevinkt, deel ik het weekmenu met mijn huisgenoten. Sinds we dit systeem gebruiken, krijg ik nog hoogstens 3 keer per week de vraag wat we ’s avonds gaan eten. Voorheen wat dat minstens 3 keer per dag.

STAP 7. Ik open mijn boodschappen-app en lijst alle ingrediënten op in MyShopi. Soms gaat het daar wel eens mis en vergeet ik iets te noteren. Dat vraagt dan wat improvisatie in de loop van de week.

STAP 8. Wees voorbereid op onverwachte gebeurtenissen. Te laat thuis, een dringende afspraak of gewoon geen zin om te koken: zorg dat er een backup plan in huis is. Er zitten altijd een paar maaltijdsoepen en pizza’s in de diepvries en met brood en omelet is er ook niks mis. (Waar dacht je anders dat die overgebleven groenten uit stap 1 vandaan kwamen? 😉 )

Zo Anne (en andere lezers), hopelijk heb ik je (jullie) hiermee een beetje op weg kunnen zetten. Geef gerust een seintje als er nog vragen zijn!




Een to do lijst die werkt, ook voor jou!

“Dat ziet er wel een leuke app uit, maar bij mij werkt dat toch niet, zo’n takenlijst.” Iedereen die zich in deze uitspraak herkent, nodig ik bij deze uit om verder te lezen. Wie de kunst van de takenlijst al onder de knie heeft, mag in de reacties haar/zijn tips and tricks neerschrijven.

Vaststellen dat een systeem niet werkt is fantastisch. Goed, je zit dan wel midden in een hoop ongewenste chaos, maar er is alvast het inzicht dat er verandering moet komen. Misschien ligt het systeem dat je gebruikt je helemaal niet. Papieren lijstjes hebben bij mij de neiging onleesbaar te zijn en al snel een rommeltje te worden. Ik smijt er dan ook graag wat technologie tegenaan, al is de ene app de andere niet.

Maar er is ook nog de eindgebruiker; jij dus. En of je nu analoog of digitaal werkt, de principes van een goede to do lijst zijn voor iedereen hetzelfde. Is dat even gemakkelijk om er een blog over te schrijven 🙂

Eerst een aantal inleidende gedachten:

1. Deze post gaat over het maken van een to do lijst of takenlijst. Niet over wenslijsten. Het is helemaal ok om alles wat je ooit wilt realiseren in een lijstje te dumpen, maar blijf vooral realistisch wat betreft de timing.

2. Deze post gaat over het maken van 1 lijst. Geen 7 verschillende, die zich overal en nergens bevinden en op het moment suprême zelfs onvindbaar zijn.

3. Ik heb me een tijdje geleden gerealiseerd dat ik mijn planning op het werk anders aanpak dan thuis. Op het werk houd ik vast aan time blocking, thuis doe ik dat niet. Dat maakt dat ik op beide plekken anders omga met een takenlijst. Om het gemakkelijk te houden, heb ik het verder in deze tekst enkel over privé-aangelegenheden. Er volgt later nog een stukje over hoe ik me op het werk organiseer.

En we zijn vertrokken…

Een goede takenlijst is er niet enkel voor dingen die hier en nu dringend zijn. In tegendeel: een goede takenlijst helpt je op langere termijn al die ballen waarmee je jongleert op een min of meer elegante manier in de lucht te houden. Ik heb vorige week het jaarlijkse onderhoud en de controle van de wagen geregeld en meteen 2 nieuwe taken toegevoegd aan mijn lijstje voor 5 april 2023. (En aangezien de keuringsstations in de buurt al volgeboekt waren tot na de vervaldatum van het huidige keuringsbewijs, heb ik de herinneringsdatum wat opgeschoven.) Moet ik dus niet meer aan denken.

Woensdag 5 april is trouwens een willekeurige datum. Op dit moment werk ik niet op woensdag, maar dan misschien wel. Of is er iets anders aan de hand waardoor die dag niet zo goed uitkomt. Daarom heb ik 1 keer per week een vergadering met mezelf, mijn agenda en mijn takenlijst en bekijk ik de planning voor de volgende week. Ik zou morgenavond normaal gezien een aantal dingen opzoeken voor mijn boek, maar aangezien ik voor het werk op een beurs sta en pas laat thuis ben, is dat geen optie. Het item verschuift dus naar een andere dag. Ik kan na de beurs dus rustig naar huis rijden en me daarna languit in de zetel gooien.

Taken die langer dan 30 minuten in beslag nemen, horen niet op een takenlijst. Wel in je agenda. Maar soms spring ik erg creatief om met die regel. Bij voorbeeld als het gaat over het invullen van de belastingbrief. Nadat ik in juni 2021 onze aangifte indiende, maakte ik een nieuwe taak aan met als vervaldatum 1 juni 2022. Die taak zal dus binnen 2 weken omgezet worden in een agenda-item en van de takenlijst verdwijnen. Al is de kans groter dat ik de datum nog een paar keer verschuif en dan pas aan deze niet-zo-geliefde-klus begin. (Dat is dus een extra tip: geef jezelf wat marge!)

“Dagelijks genoeg bewegen” is ondertussen een routine geworden en is noch op mijn takenlijst noch in mijn agenda terug te vinden. Maar in de aanloop naar een nieuwe gewoonte kan je dat gerust doen. Niets zo leuk als taken afvinken. Entlistungsfreude, heet dat dan. Maar behoed jezelf er voor eerst de leuke taken aan te pakken en de saaiere klussen te laten liggen.

Daarom kan het helpen om grotere projecten, die niet op de takenlijst komen, op te splitsen in deeltaken. “Ik ga de zolder opruimen”, is een prachtig voornemen. Maar als je het zo formuleert, is de kans op slagen nihil. Taak 1 op de lijst: plan van aanpak maken. En dus niet “de zolder opruimen”.

Tijdens de wekelijkse interne meeting knoop ik dus alle losse eindjes aan elkaar. Ik verzamel in een week tijd heel wat links van artikelen die ik nog wil lezen of You Tube-filmpjes die me het bekijken waard lijken. De herhalende taak “media bekijken” wordt pas afgevinkt nadat alles is ingeroosterd (of verwijderd, omdat het al bij al toch niet zo boeiend blijkt te zijn). Mezelf mailen om me ergens aan te herinneren doe ik niet meer; ik verzamel alles in de inbox van mijn app. Maar dat wil niet zeggen dat het altijd meteen volwaardige taken zijn.

Een greep uit het assortiment dat ik tijdens mijn laatste productiviteitsrondje te verwerken kreeg:

  • rugschool?
  • info zoeken!
  • een naam en een telefoonnummer
  • dual sim?
  • boek

Allemaal zaken die erg logisch waren op het moment dat ik ze in de inbox zette, maar na een paar dagen vaak veel minder duidelijk zijn. Daarom is het goed om regelmatig het lijstje uit te mesten.

Ik schreef al dat een taak maximum 30 minuten mag duren. Een goed item op de lijst moet daarenboven meteen duidelijkheid geven. Dit kan onder andere door er een uitvoerbaar werkwoord aan toe te voegen.

“Rugschool?” zou “nieuwe afspraken bij de rugschool maken” kunnen worden. Die taak plan ik in op woensdag; de eerstvolgende keer dat ik naar de revalidatie ga. Om het mezelf makkelijk te maken, noteer ik dat ik afspraken wil maken vanaf 1 juni. Hop, klaar.

“Info zoeken!”. Ja, dat was een leuke. Na veel te lang nadenken heb ik er op gegokt dat dit item hetzelfde was als “dual sim?”. Maar het had ook iets anders kunnen geweest zijn. Dat zal dan binnenkort wel blijken. Maar goed, dual sim dus. Ik heb een privé-gsm en eentje van het werk. Die laatste is ingesteld dat hij me buiten de kantooruren niet stoort, maar heeft elke maandag een platte batterij. En dat durf ik wel eens te vergeten. Zo zijn er nog wel wat ongemakken en dus overweeg ik som beide simkaarten in 1 toestel te steken. Alleen moet ik eerst nog bekijken hoe dat dan juist zit met instellingen, gebruik van 4G en of ik met beide nummers kan WhatsAppen. Ik heb de taak omgevormd naar “antwoord zoeken op praktische vragen ivm gebruik 2 simkaarten” en een paar weken verder geschoven. Tijdens de examenperiode ben ik thuis en heb ik hopelijk tijd voor dat soort zaken.

Die naam en dat telefoonnummer moesten aan mijn contactenlijst worden toegevoegd. Dat was dus eigenlijk geen taak.

“Boek”. Geen taak, wel een project. Ik heb een hele tijd geleden een planning opgesteld, maar door omstandigheden is er werk blijven liggen. Tijd dus om de tijdlijn te herbekijken en bij te sturen waar nodig. En zo staat het uiteindelijk op vrijdag ingepland als taak.

Soms noteer ik bij een taak hoe lang ze zal duren, maar ook niet altijd. Door bij het inplannen goed na te denken of iets een taak of een agendapunt is, vang je op voorhand mogelijk tijdstekort op.

Ja, er kruipt tijd in het opstellen en onderhouden van een goede takenlijst. Dat lijkt in het begin misschien contraproductief, maar mijn geeft het net meer rust en overzicht.




Actie? Jot!

“En dan zit ik daar met mijn lijstje, maar wil ik toch nog eerst even een spelletje spelen. Of Insta checken. Of een paar schoenen bestellen. Of kijken hoe het onkruid groeit. Of iets lezen over de Vlaardingse toiletmoord. En dan raak ik de pedalen kwijt en krijg ik stress en doe ik gewoon niks. Allez ja, om maar te zeggen dat zo’n lijstje mij niet in gang krijgt. In tegendeel zelfs.”

Bovenstaande zin is een samenraapsel van gesprekken die ik de voorbije weken voerde. Behalve dan dat van die Vlaardingse toiletmoord. Die kwam ik vanochtend zelf tegen op Wikipedia. En schreeuwde dus ook om aandacht, terwijl ik eigenlijk andere dingen te doen had.

Uitstelgedrag. Procastinatie. Vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Nu ben ik eerder het type dat al vandaag iets zal doen omdat ik weet dat ik er morgen een hekel aan ga hebben en het dus wil uitstellen naar overmorgen, waardoor ik 2 dagen slechtgezind rondloop. Wat ook niet altijd zo geweldig is. Want als je dat tot in het extreme doortrekt, haal je de stofzuiger boven vlak nadat de poetsvrouw is vertrokken. Er zouden 2 dagen later wel eens kruimels op de vloer zouden kunnen liggen en die moeten nu al weg… #kenuzelf

Als er niemand last heeft van je uitstelgedrag, is er in feite geen probleem. Maar als je zelf in de knoop geraakt, is het tijd om in te grijpen. Maar: “Telling someone who already feels overwhelmed and paralyzed how to create a system for organizing their lives is like giving a drowning person the blueprint for building a boat. Not super helpful.” (Quote uit de Todoist-nieuwsbrief van november 2021.) En inderdaad, op het moment dat je verzuipt heb je geen grote uiteenzettingen nodig. Je wil alleen een reddingsboei.

Over naar David Parker, ervaringsexpert op het gebied van angstaanvallen en depressies. Op een bepaald moment stelde Parker vast dat hoe depressiever hij zich voelde, hoe meer hij ging uitstellen. Ja, daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Maar in de andere richting bleek het effect nog sterker te zijn; hoe groter zijn uitstelgedrag, hoe slechter hij zich voelde. En dus kwam hij op de proppen met een “doing habit” in plaats van “procastinating habit”. Hij noemde zijn systeem JOT; Just One Thing.

Het principe is erg eenvoudig:

  1. Je neemt een wit blad en iets om mee te schrijven (of de digitale tegenhanger).
  2. Links bovenaan noteer je de datum van die dag.
  3. Daaronder schrijf je 1 taak waarvan je weet dat je ze uitstelt. Slechts 1. Geen lijst.
  4. Daarna doe je doe je die taak. Laat je niet afleiden door alle andere mogelijke taken die je nog zou kunnen/willen doen.
  5. Zodra je taak gedaan is, streep je ze door (je moet ze nog wel kunnen lezen).
  6. Je herhaalt stappen 3 tot en met 5.

Op het einde van de dag ziet je lijstje er zo uit:

Opgelet: de bedoeling van JOT is niet om méér te doen. Of om “de juiste dingen” te doen. Het is wél de bedoeling om uit de vicieuze uitstel-cirkel te geraken door aan jezelf de bewijzen dat je actie kan ondernemen én volhoudt. Als we dan teruggrijpen naar “hoe meer je uitstelt, hoe depressiever je je voelt”, blijkt “hoe meer je doet, hoe beter je je voelt” ook een waarheid als een koe te zijn. Sterker nog: hoe beter je je voelt, hoe meer je ervan overtuigd raakt/bent dat je in staat bent om dingen te doen.

Als het een beetje meezit, zou het zelfs kunnen dat je terug aan land geraakt, ademruimte vindt en na een (korte) pauze (weer) in staat bent om te plannen, te evalueren en bij te sturen. Lukt dat niet? Dan blijf je toch gewoon JOT-ten?

Oh ja, JOT is natuurlijk niet de oplossing voor al je problemen. Je zal al snel merken dat je op je ding-per-ding-lijstje bepaalde taken vermijdt. De complexe taken, die veel tijd in beslag nemen. Of de taken die niet helemaal je ding zijn. Om te vermijden dat ze plots heel erg dringend worden en je al de rest moet laten vallen is er de “gewoon 5 minuten”-methode. Je noteert de taak op de lijst, zet je timer, werkt 5 minuten volle bak en wanneer het klokje afloopt beslis je of je verder gaat of stopt. Aangezien je nu toch bezig bent, is de kant groot dat je de taak (of een deeltaak) afrondt. Toch zin om te stoppen? Probeer de volgende dag opnieuw “gewoon 5 minuten”. Je komt er wel!

Uitsmijter voor de liefhebbers/kenners van olifanten en konijnen. Combineer! Boek olifanten-tijd in je agenda (dat kan een JOT-item zijn 🙂 ) en laat niets, maar dan ook niets, je van je plan brengen. JOT-ten doe je tijdens je konijnen-tijd.




Zé na is kallem!

Het zaadje voor de blog van vandaag werd maanden geleden gepland, toen dochterlief tijdens onze avondwandeling met de kat filosofeerde over het concept ontspannen. “Is het niet gek”, vroeg ze zich af, “dat ik het ene moment keihard kan ontspannen van samen op stap gaan met mijn vrienden en het andere moment absolute stilte nodig heb om tot rust te komen?”. Nee, dat vond ik helemaal niet gek. Want er is niet 1 enkele, zaligmakende manier om te ontspannen. Dus zou ik daar eens over bloggen.

Wekenlang worstelde ik met wat ik wilde zeggen en hoe. Want heus, bevallen van een blogje is soms hard labeur. Tot ik eerder deze week weer eens met mijn neus in een boek stak. De mentale reset“, van Elke Geraerts. En hop, de insteek was er.

“In Het nieuwe mentaal (haar boek uit 2016) legde ik die persoonlijke behoefte aan ontspanning uit aan de hand van de vrijetijdsbeleving van stewardessen en piloten. Doordat zij overdag iets geheel verschillends doen én dus ook andere delen van hun hersenen gebruiken, kunnen zij beter op andere manieren ontspannen, om zo de hersengebieden die zij intensief gebruikt hebben, te laten afkoelen. Zo zal een stewardess ’s avonds misschien beter ontspannen met een boek en een piloot juist meer behoefte hebben aan een luchtige babbel.”

Maar als de stewardess een hele dag opleiding heeft gevolgd en heeft stilgezeten tot haar botten kraakten, is ze misschien meer gebaat bij een rondje sporten of een avondje stappen met vrienden.

Veel hangt ook af van het stressniveau dat je hebt bereikt. Wie helemaal is opgedraaid, moet eerst stoom van de ketel laten voor er weer ruimte is voor ontspannen. Ontladen, heet dat dan. Op momenten waarop mijn potje overkookt, ligt mijn wandeltempo beduidend hoger. Zodra er letterlijk en figuurlijk weer ademruimte is, daalt het tempo en kan ik beginnen genieten en opladen.

Eigenlijk is het een kwestie van analyseren waar je stress/spanning/onrust vandaan komt en dan de tegengestelde richting inslaan. Na een hele dag computerwerk je smartphone bovenhalen en eindeloos door Facebook of Instagram scrollen kan ontspannend lijken, maar je bent vooral bezig met jezelf iets wijs te maken. Misschien kan je beter een frisse neus gaan halen? (Ja, ook al ben je moe en ligt die zetel zo lekker.) Of misschien kan je wat meer tijd besteden aan het bereiden van avondeten? (’t Is nu ook weet niet dat je die kip zelf nog moet vangen, slachten en pluimen.)

Tijdens het groeiproces van dit blogje kwam ik ergens het klavertje 4 van de ontspanning tegen, met daarin de 4 vormen van ontspanning die we nodig hebben. Ik som ze even op:

  • Fysieke ontspanning.
    • Denk maar aan joggen, fietsen of paardrijden.
    • Maar ook wandelen, golfen of yoga zorgen voor ontspanning.
    • Zelfs massage, waarbij je enkel moet liggen en de andere werkt, hoort thuis in het rijtje van de fysieke ontspanning.
  • Sociale ontspanning.
    • Denk aan een uitstapje met vrienden of familie.
    • Je persoonlijkheid speelt hier een grote rol: extraverte personen vinden grote groepen en veel activiteit geweldig. Introverten zullen eerder voor beperkt gezelschap in een rustige omgeving kiezen. Voor mij zijn fuiven geen ontspannende activiteiten. Met iemand een tas thee gaan drinken dan weer wel.
  • Mentale ontspanning.
    • Zet eens een muziekje op. En/of haal je meditatiekussen boven (het kan ook zonder, maar sfeersetting kan zo leuk zijn).
    • Intuïtief tekenen en schilderen horen ook thuis in het blokje van de mentale ontspanning. De kunst is om je op voorhand geen voorstelling te maken van het eindresultaat, maar alles organisch te laten gebeuren. Je kan dit trouwens ook met zand, klei of materialen die je in de natuur vindt. (De grens met spirituele ontspanning is erg dun. Maar daar lig ik niet van wakker. Als je maar ontspannen raakt.)
  • Spirituele ontspanning.
    • Wat denk je van een beetje mijmeren in bad of onder de douche? Wie nu bedenkt dat Archimedes dat ook deed, is er een klein beetje aan voor de moeite. Zijn inzicht kwam er op het moment dat hij in bad stapte en een beweging maakte, niet op het moment dat hij in bad zat te relaxen. Maar zie het als een bonus: als je gedachten ergens op stuklopen, kan het helpen om te bewegen. Soms is het al voldoende om recht te staan, maar traplopen kan ook één en ander in beweging zetten.
    • Schrijven! Ha! Een bullet journal? Vrij schrijven? Een dankbaarheidsdagboek? Een gedicht? Een blog? Doen! (Maar laat ik meteen een mythe uit de wereld helpen: bloggen is niet 100% ontspannend. Vooral niet als het blogprogramma kuren heeft en alles blokkeert. Wat de vorige 2 posts het geval was. Stress all over the place!)
    • Werken aan je persoonlijke ontwikkeling. Volg eens een cursus. Tegenwoordig moet je daar zelfs de deur niet meer voor uit. Het kan natuurlijk nog wel, en dan ben je meteen ook erg sociaal bezig. Maar ook thuisstudie, op eigen houtje, is een mogelijkheid. Ik volgde onlangs een inleidende cursus creatieve therapie. Niet voor het “papiertje”, wel om nieuwe kennis op te doen. Momenteel volg ik een aantal sessies over tijdsmanagement voor creatieve geesten (mooi eufemisme voor “mensen die niet met een computer kunnen/willen omgaan 🙂 ) en er staat er ook nog eentje op het programma over schrijftechnieken. In de hoop daar ergens in het najaar zelf als lesgever mee aan de slag te kunnen.

Het allerbelangrijkste is natuurlijk dat je de spanning niet te hoog laat oplopen. Hoe hoger het zit, hoe lager het moet zakken en hoe harder je uit je reserves hebt geput. En hoe langer het duurt voor je weer in balans bent. (Ik ken 2 collega’s die nu in de lach schieten en ze hebben overschot van gelijk.)

Check dus dagelijks (een paar keer) in bij jezelf en evalueer je toestand. Hoe staat het met je stressbarometer? Waar komt de spanning vandaan? Op welke manier krijg je die weer uit je systeem? Is het een structureel probleem of is het leven uitgerekend die dag heel erg gemeen?

Oh ja. Nog over de titel van deze blog. “Zé na is kallem” is dé uitgelezen manier om mij NIET kalm te krijgen. In tegendeel. Iets met rode lappen en stieren. Mijn collega’s weten dat een tasje thee en een wandeling veel meer effect hebben. Maar bij andere mensen werkt “zé na is kallem” misschien wel”?




Just Todoist!

“En als alles goed gaat, post ik donderdag nog eens een organisatorisch blogje,” stuurde ik zondagavond naar een collega. Op maandag begon de tienerdochter aan haar stage en werd ik vroege-shiften-taxichauffeur. En moest ik ook nog 3 keer scoutsvergaderen op 2 dagen tijd. Nadat mijn bril de strijd met een mondmasker had verloren dwong zich een bezoekje aan de optieker op. Ja, het is écht het ideale moment om over tijds- en/of energiemanagement te schrijven. Mocht het dus allemaal een beetje verwarrend zijn; het ligt niet aan jou, noch aan het programma waarover ik het vandaag heb.

En dat is Todoist, “The Ultimate Task Management Software To Organize Your Work And Life”. Klinkt veelbelovend, niet? Todoist heeft niet alleen een website, maar ook apps voor desktops, smartphones en wearables. Er zijn ook browser-extensies en add-ons voor gmail en outlook.

Laten we beginnen bij het begin. Je surft naar de website en maakt een gratis account aan door je te registreren.

Nadat je een aantal stappen hebt doorlopen, kom je in het startscherm terecht.

Links in beeld zie je volgende mappen:

  • inbox: Deze map werkt een beetje zoals je mailbox. Incomplete taken die nog niet aan een project zijn gekoppeld, komen hier terecht.
  • vandaag: Hier vind je alle taken die je voor die dag hebt ingepland.
  • aankomend: Hier vind je alle toekomstige taken, gesorteerd op datum.
  • filters en labels: Voor een overzicht van alle filters en labels klik je hierop.

Aangezien je nog geen taken hebt toegevoegd, zijn alle mappen op dit moment helemaal leeg.

Onder “projecten” zet Todoist je op weg om zelf aan de slag te gaan. (Zeker doen, maar eerst deze blog verder lezen!)

Rechts krijg je een overzicht van je taken voor die dag.

Rechts bovenaan tenslotte zie je een balk met daarin:

  • de mogelijkheid om een taak snel toe te voegen
  • het overzicht van je productiviteit
  • de help-knop
  • het belletje van de notificaties
  • via het icoontje uiterst rechts kan je je instellingen aanpassen

Genoeg theorie, aanpassen kan later. Laten we aan de slag gaan.

Of nee, wacht nog even. Denk eerst goed na welke taken je in je takenlijst wil opnemen. Bij mij is de regel dat alles wat langer dan 30 minuten duurt (zoals het schrijven van een blog) meteen in mijn agenda wordt ingepland. Duurt het korter (zoals het uploaden van die blog), dan komt het in Todoist te staan. Ik schreef in november nog over mijn wasroutines. Wel, die staan dus ook in Todoist. Op zich duurt dat wassen en drogen langer dan een half uur, maar het is niet zo dat mijn aanwezigheid daarbij heel de tijd vereist is. Je kiest je eigen logica natuurlijk helemaal zelf. Zorg wel dat je hem consistent doortrekt. Of bijstuurt…

Terug naar Todoist. Klik in het midden van het startscherm op “een taak toevoegen“. Bij elke nieuwe taak is het de bedoeling om ze een naam en uitvoeringsdatum te geven en toe te wijzen aan een project. Bij voorbeeld: ik maak de taak “vuilnis” aan, om me er op 21/01/2022 aan te herinneren dat ik voor het project “gezin” het vuilnis op de stoep moet zetten. Door op de veldjes “vandaag” en “inbox” te klikken pas je deze aan. Nadat ik alles heb ingevuld, krijg ik dit beeld:

Klikken op “taak toevoegen” en je eerste taak zit in Todoist. Proficiat!

Zin in extra toeters en bellen? Klik dan nog niet op “taak toevoegen”, maar klik op de icoontjes rechts onderaan. Met het eerste voeg je een label toe aan je taak. Ik kies voor “huishouden”. Via het vlaggetje ken je een prioriteit toe aan je taak. Er zijn 4 verschillende niveaus, waarbij je best weer een logica ontwikkelt om het een beetje overzichtelijk te houden. Ik kies prioriteit 1, want anders moet ik weer 2 weken wachten voor de PMD-zakken worden opgehaald. (Pssst: je moet geen prioriteiten toekennen. Ik doe dit normaal gezien nooit. Ik zal de dag zelf wel oordelen wat dringend is en wat niet.) Met een betalend account kan je een herinnering instellen. In de gratis versie kan dit niet. (Verder meer over de verschillen tussen de gratis versie en de betalende.)

De taak is nu klaar om toegevoegd te worden. Je vindt ze terug onder “aankomend” of onder “projecten” bij “gezin”.

Op die manier maak je op een snelle manier eenvoudige taken aan. Een boek afhalen bij de bib, het medicijnkastje opkuisen, de belastingbrief invullen,…

Ik werk trouwens met 3 projecten: persoonlijk, gezin en sociaal. Aangezien je meerdere tags een 1 taak kan koppelen, kan ik op die manier bepalen of de taak te maken heeft met gezondheid, mijn blog, de scouts,… Dat filtersysteem was er zeker niet van in het begin en is er door ervaring gekomen. Je ontdekt zelf wel wat (niet) werkt.

“Jamaar, die vuilkar komt toch elke week”, hoor ik je denken. Klopt. Laten we van een eenmalige taak dus een herhalende taak maken. Ik typ “vuilnis” in de taakbalk links bovenaan en heb snel het juiste item te pakken. Ik klik het open en typ “elke vrijdag” achter de naam van de taak. Hierdoor weet Todoist dat deze taak wekelijks op mijn lijstje moet staan. Er verschijnen 2 pijltjes naast de uitvoeringsdatum.

(Opgelet: in je totale overzicht zie je herhalende taken maar 1 keer staan, namelijk de eerstvolgende keer dat de taak moet worden uitgevoerd. Pas wanneer je de taak markeert als “gedaan” verschuift ze naar de eerstvolgende uitvoeringsdatum.)

Zin om aan een sneltempo een nieuwe taak toe te voegen? Elk systeem heeft een gemakkelijke manier omdat te doen. In Windows druk je op de letter “Q” om een nieuw taakvenster te openen. Bij voorbeeld: ik wil elke maandag de gekleurde was doen. Op de bovenste lijn typ ik “Gekleurde was elke maandag #gezin @huishouden”. Todoist vertaalt dit naar:

En hopla, weer een taakje erbij.

Moet je van de dokter een week lang medicatie nemen en heb je schrik dat je dat zal vergeten? Todoist is je partner. Typ “Antibiotica 7 dagen #persoonlijk @medicatie” en het staat op je lijstje.

Het bijwerken van mijn social media heb ik ingepland als “Social media elke donderdag en maandag #persoonlijk @blog”. De taak komt elke donderdag én elke maandag op de planning.

Je kan trouwens onder de naam van een taak een omschrijving toevoegen. Of de taak opdelen in subtaken. Of, ook handig, commentaren en bijlagen toevoegen.

Zodra je een aantal taken in het systeem hebt gepompt, begint je lijstje mooi aan te groeien. Via “vandaag” heb je een overzicht van wat je die dag te wachten staat. Taak volbracht? Bolletje afvinken en ze verdwijnt van je lijstje. Komt het die dag echt niet goed uit en kan de taak worden uitgesteld? Dan open je ze en pas je de datum aan.

Pro tip. Bij herhalende taken heeft het aanpassen van de huidige uitvoeringsdatum geen impact op de geplande volgende. Als er elke maandag een gekleurd wasje moet worden gedraaid en ik het item deze week naar dinsdag verplaats, komt de taak volgende week opnieuw op maandag op het lijstje. Tenzij ik in de taak “elke maandag” aanpas naar “elke dinsdag”. Bij taken die je om de x-aantal dagen moet doen, heb je 2 mogelijkheden. Ofwel kies je voor iets als “elke 5 dagen” en dan blijft Todoist tellen in 5 dagen vanaf de allereerste datum. Maar… Voorbeeld uit de praktijk. Ons kattenluik werkt op heroplaadbare batterijen, waarvan we ondertussen weten dat die elke 5 dagen moeten worden opgeladen. Wanneer ik op zondag zie dat de batterijen maandag moeten worden opgeladen, verschuif ik die taak wel eens naar zondag. Soms schuif ik de taak ook naar een dag later (na controle van het batterijniveau). Het zou helemaal fout lopen met “elke 5 dagen”. In plaats daarvan typ je “elke! 5 dagen”. De nieuwe uitvoeringsdatum wordt dan berekend aan de hand van de datum waarop de laatste keer een bolletje werd afgevinkt.

(Ja, dat klinkt allemaal ingewikkeld, maar eens je er mee bezig bent, is het de logica zelve. En anders is er altijd Google 🙂 )

(De wakkere lezer heeft dankzij de print screen hierboven gespot dat je projecten niet alleen een naam, maar ook een icoontje kan geven én dat je de kleur van het bolletje kan aanpassen. Dit doe je door links in beeld naast het betreffende project op de 3 bolletjes te klikken en dan te kiezen voor “project aanpassen“. Het icoontje moet je copy/pasten uit één of ander lijstje.)

Super pro tip. Mail jij ook taakjes en ideeën naar jezelf en verdwijnen die dan ergens in je mailbox? Je kan Todoist mailen! Ik gebruik de “inbox” als dumpplek voor taken die ik later deftig wil verwerken. Maar je kan ook rechtstreeks naar een bepaald project mailen. Je komt het mailadres te weten door op de 3 puntjes naast de map te klikken (bij “inbox” staan die in het rechter scherm) en kiest dan voor “taken naar dit project e-mailen”. Het adres dat je dan krijgt, zet je best meteen in het adresboek van je mailprogramma. (En maak meteen “inbox verwerken” als herhalende taak op het lijstje 🙂 )

Hoe ga je nu met die gigantische lijst aan de slag? Wie veel achter haar/zijn computer/laptop/tablet zit, kan daar elke ochtend/middag/avond via de website bekijken wat er allemaal moet gebeuren die dag. Je kan Todoist ook integreren met je Google Agenda. Een idee dat bij mij heel snel sneuvelde omdat mijn kalender-widget erg onoverzichtelijk werd.

Ik gebruik vooral de Todoist-widget op mijn smartphone om me op het juiste pad te houden. Een extern geheugen dat je altijd bij de hand hebt en super overzichtelijk is.

Voor je hoofd helemaal ontploft van al deze informatie: zoals gezegd is er een gratis versie en een pro versie. Todoist lijst zelf op wat de verschillen zijn. Ikzelf vind het niet nodig om 36 EUR per jaar te investeren, maar er zijn zeker redenen om het wel te doen. Zoals herinneringen ontvangen, een uitgebreide geschiedenis hebben of grote bestanden kunnen uploaden.

Goesting om zelf aan de slag te gaan? Begin bij het begin. Start met een paar taken en werk elke dag een beetje aan dit nieuwe project. Je gaat nog heel veel over het systeem (en jezelf) ontdekken dat je hierboven niet kan terugvinden. Heb je hulp nodig? Op Google kan je veel hulpbronnen vinden, maar je mag mij ook altijd een seintje geven. Samen komen we er wel uit. Veel succes alvast!




Géén “10 sustainable gifts”-lijstje

De feestdagen komen er aan. Een tijd vol stress over cadeautjes, outfits, gastenlijsten (of misschien ook niet – ik heb geen glazen bol!) en menu’s? Of een periode waarin lijstjes volledig tot hun recht komen? De waarheid ligt vermoedelijk ergens in het midden…

Vandaag wil ik het graag hebben over cadeautjes. Zoals de titel al aangeeft wordt dit géén “10 sustainable gifts”-lijstje. Wil je duurzaam en ecologisch handelen; doe gerust! Maar ik wil je vandaag vooral van je stress verlossen en wat inspiratie geven.

Allereerst: verlanglijstjes zijn geweldig. Vraag dus gerust of iemand een lijstje heeft. En hang er meteen een aantal spelregels aan vast:

  • Vraag de toekomstige ontvanger van je cadeau om zo goed mogelijk te omschrijven wat zij/hij bedoelt. Merk, kleur, maat,… Dat soort dingen. Het voorkomt dat jij uren zoekt naar een uitvoering waarmee de andere partij toch niet zo gelukkig is.
  • Ben jij de enige die een cadeautje moet kopen voor de toekomstige ontvanger? Dan spreek je af dat zij/hij tot het moment waarop het cadeau wordt overhandigd zelf niets van de lijst koopt. Je zal daar maar staan met een item dat ondertussen al zelf is aangekocht. (Het lijkt een logische, maar als mensen écht iets willen hebben, is geduld soms ver te zoeken.)
  • Gaat het verlanglijstje naar meerdere personen? Vraag dan of de toekomstige ontvanger het online zet en deelt met iedereen die voor haar/hem gaat shoppen. Lees mijn blog over Google Keep als je wilt weten hoe je dat het beste aanpakt. Iedereen die toegang heeft tot de lijst kan nu aanduiden wat zij/hij cadeau wil doen. Spreek duidelijk af dat iedereen een item markeert voor er wordt aangekocht en dat de eigenaar van het lijstje dat stukje van Google Keep tijdelijk negeert.

Geen lijstje? Geen probleem! Wel even de denkspieren aan het werk zetten.

  • Wat zijn de hobby’s van de persoon voor wie je iets koopt?
  • Waar liggen de interesses van deze persoon?
  • Zijn er in haar/zijn leven (grote) veranderingen op til?
  • Welke kledingstijl heeft zij/hij?
  • Is het iemand die grappige cadeautjes apprecieert? Of toch eerder iets serieus?

Eens je dat allemaal in kaart hebt gebracht (en dat moet écht geen uren duren), denk je na over jezelf.

  • Welk budget kan en wil je besteden?
  • Hoeveel tijd kan en wil je investeren in het kopen of uitvoeren van het cadeau?
  • Over welke vaardigheden beschik jij?
  • Heb je hulpbronnen? Iemand die mee wil nadenken, mee wil winkelen, mee wil wat-dan-ook-en?

Tijd om een aantal dingen te matchen!

Toen ik op mijn vorige werk vertrok gaf ik de 2 andere dames van mijn dienst een zelfgemaakt omslagdoek. Want dat waren (en zijn nog steeds) enorme koukleumen. En ik kan haken, had tijd en wist dat ze iets zelfgemaakt zouden appreciëren.

Een cadeau kopen voor een thee-liefhebber? Wij hebben een theewinkel in de buurt! Lekker én lokaal. Een bezoekje aan hun website leert me dat ze degustatiemomenten houden. Ook een high tea is mogelijk. Hmmm, misschien dan dit keer geen materieel cadeau, maar wel een “belevenis“? Samen? Of een bon voor de ontvanger + iemand naar keuze?

Ik kreeg vorig jaar een pot zelfgemaakte granola cadeau van een collega. En gelukkig ook het recept. Want de granola is al lang op, maar de pot doet nog steeds dienst.

Je kan mensen ook een abonnement cadeau doen. Op een krant of tijdschrift, een streamingdienst, wijn, kunst, bloemen,… Tegenwoordig bestaan er heel veel formules. Wel even opletten: zorg dat het abonnement na een bepaalde tijd vanzelf stopt of gemakkelijk opzegbaar is.

Samen op stap? Wat dacht je van tickets voor een voorstelling? Maar het kan ook met een kleiner budget. Wandelschoenen aan, lunchpakket en samen op verkenning. Maak tijdens je tocht een paar leuke foto’s als aandenken.

Ja maar… Dat staat zo lullig. Zeggen dat je geen pakje hebt, maar dat je wel samen op stap wilt? Of dat je een keertje voor de andere persoon komt koken? Of dat je handwerklessen wilt geven? Of of of… Chill! Maak zelf een cadeaubon. Stukje papier, beetje tekst, klaar is kees. Wil je een professionelere look? Probeer dan Canva eens uit. Of roep hulp in van een bevriend blogger 😉

Met cadeauboxen is er trouwens ook niets mis, he. Ook daar is de boodschap dat je de ontvanger in gedachten moet houden. Met een paar flesjes gin en wat bijpassende botanicals doe je mij helemaal geen plezier, maar Henk zal dat wel appreciëren. (Ik ken het woord “botanicals” dankzij Henk. Kleine shout-out dus.) Geen idee hoe hij zich voelt bij een setje van Rituals, maar bij mij is dat zeker welkom. Opnieuw: ken je ontvanger.

Ken je de ontvanger van je pakje niet? Kan die alle mogelijke leeftijden en geslachten hebben? Dan zitten we bij de gevorderden. Voeding is tegenwoordig geen evidentie meer, maar iedereen moet vroeg of laat drinken. Wat dacht je van een waterfles? Of een mok, al dan niet om mee te nemen? Een scheurkalender met cartoons? Een zelfgemaakte kalender? Een plantbare kalender? En spelletje dat niet lang duurt? Een bon voor een vaardigheid die jij wil delen? (De ideeën bleven komen terwijl ik ze typte. Zo moeilijk is het dus niet. Je creatieve voelsprieten iets verder uitsteken en je komt er wel!)

Nog steeds stress? Doe jezelf dan nu een half uurtje frisse lucht en een portie deo cadeau. Misschien ook nog een tasje thee. En dan komt alles goed. Ik wens iedereen een fijne adventsperiode en alle studenten veel succes tijdens de examens!

E.




Een boekje opendoen…

Flashback 1. Herfstvakantie. Met de mama naar de Boekenbeurs. Op één of andere manier is het haar ook dit jaar weer gelukt om vrijkaarten te bemachtigen. Aanschuiven aan de kassa moet dus niet, eindeloos toertjes draaien om parkeerplaats te vinden wel. Binnen wacht ons een broeierige warmte (en dus schuiven we wel aan voor de vestiaire), een mierenhoop die zich in alle richtingen beweegt en een niet-aflatend “ding dong” waarna de gastvrouw via het omroepsysteem reclame maakt voor een lezing of radio-uitzending. We banen ons een weg door de massa, laten een boek signeren (weer aanschuiven!), eten een veel te duur zompig broodje en na een paar uur hebben we het gevoel alle titels minstens 3 keer gezien te hebben. We verlaten het Bouwcentrum, kopen nog iets van de vrijwilligers van 11.11.11 en rijden naar huis. En volgend jaar doen we het weer!

Flashback 2. De week na de herfstvakantie. Ik neem een verlofdag en rijd met het openbaar vervoer naar de Boekenbeurs. Een vrijkaart heb ik niet op de kop kunnen tikken, maar via de Stad Antwerpen heb ik wel korting gekregen. Het is druk op de bus en de tram. Ik wil lekker vroeg op de dag gaan en zit dus nog in volle ochtendspits. Het Bouwcentrum heet ondertussen Antwerp Expo, maar verder is er weinig veranderd. Al is het culinair assortiment blijkbaar wel wat uitgebreid. Ik had me voorbereid op een rustig dagje tussen de boeken. Helaas heeft de Boekenbeurs ook een aanbod voor scholen en bevind ik me al snel tussen rondrennende leerlingen die in een ijltempo vragenlijsten proberen ingevuld te krijgen. Ze pakken het slim aan en verdelen de boel, zodat ze de antwoorden achteraf van elkaar kunnen overschrijven. Ik doe geen moeite meer om alle standen te bezoeken. Met het plan in de hand probeer ik zo efficiënt mogelijk door het gebeuren te laveren en stop ik bij de stands die ik op voorhand heb geselecteerd. Boeken kopen doe ik nog amper; het aanbod van de Antwerpse bibliotheken is uitgebreid genoeg. Maar ik noteer wel titels die me aanspreken. Of ik neem gewoon een foto van de cover. Dat werkt een pak sneller. De vrijwilligers van 11.11.11 staan er nog steeds en dus vul ik mijn voorraadje potloden weer aan. Op de tram word ik omringd door leerkrachten met een panische blik in hun ogen. Hebben ze nog wel alle leerlingen bij? Zouden ze nog eens een poging doen om iedereen stil te krijgen? Ook voor hen is het duidelijk geen ontspannend dagje.

En toen was er geen Boekenbeurs meer. In Antwerp Expo loopt van 1 tot 7 november Lees! Het boekenfestival. Maar ik pas. Ik heb namelijk al lang andere bronnen ontdekt om mijn leeslijst aan te vullen.

Eind 2015 ontdekte ik Hebban. En blij dat ik was, want Goodreads en Nederlandstalige boeken was (toen?) niet zo’n geweldige match.

Hebban.nl werd opgericht in 2014 en groeide in korte tijd uit tot de populairste boekensite en grootste lezerscommunity van Nederland en Vlaanderen met meer dan 200.000 leden. De site trekt maandelijks 600.000 bezoekers.

Nadat ik een gratis account had aangemaakt, kon ik meteen aan de slag. Op Hebban kan je:

  • lijstjes maken van boeken die je gelezen hebt of nog wilt lezen
  • boeken beoordelen
  • recensies schrijven
  • deelnemen aan de jaarlijkse reading challenge (in december meer daarover!)
  • meedoen aan leesclubs (al dan niet met een exemplaar dat je via Hebban in de bus krijgt)
  • je inschrijven op inspirerende nieuwsbrieven
  • boeken winnen
  • en nog veel meer

En dat is helemaal spek naar mijn bek!

Vandaag wil ik dieper ingaan op dat maken van lijstjes. Want iedereen botst vroeg of laat op de vraag of zij/hij een bepaald boek heeft gelezen. Of op een titel die zij/hij zeker wilt gelezen hebben. Tijd om Hebban te omarmen! En als je dan toch bezig bent, download dan meteen de boekenapp op je smartphone. Zowel beschikbaar op Google Play als in de App Store.

Boeken toevoegen is kinderspel. Je zoekt het boek in kwestie (in de app kan je simpelweg de barcode scannen) en zet het op je “Wil ik lezen“-lijstje. Vanaf nu dus geen papiertjes of xls-lijstjes meer. Orde! Overzicht! E-zie!

Begin je het boek te lezen, zet de status dan op “Nu aan het lezen“. Na afloop switch je naar “Gelezen” en kan je meteen een beoordeling geven. En meer dan dat is het in feite niet.

Wie een stapje verder wilt gaan, kan via haar/zijn profielfoto rechts bovenaan (website) klikken op “mijn boeken“. Je krijgt dan de overzichtslijstjes waarover ik eerder sprak. Sinds mijn start op Hebban blijk ik meer dan 800 boeken te hebben gelezen. Op dit moment heb ik 2 boeken in omloop en er staan zowaar 58 werken op mijn verlanglijst. Slik. Misschien moet ik eens een kritische blik bovenhalen.

Je kan bij boeken trouwens ook aanduiden of je ze zelf in je bezit hebt of hebt uitgeleend. (KS denkt nu: “Boeken uitlenen? Van mijn leven niet!”. Maar er zijn dus mensen die dat wel doen. En zo de eerste lockdown een beetje draaglijker maakten. Merci, nog steeds!)

Andere boekenplanken zijn ook mogelijk. Ik duid sinds kort voor de boeken die ik nog wil lezen aan of ik er zelf eigenaar van ben, ze te vinden zijn in de bib of ik ze via mijn Kobo-abonnement op de e-reader heb staan. De categorie “te checken” is voor de boeken waarvan ik nog niet heb opgezocht via welk medium ik dat ga doen. Dat lijstje werk ik 1 keer per maand bij.

Wie zich dus afvraagt of zij/hij een bepaald boek al eens gelezen heeft: boek opsnorren en status bekijken. En je weet het meteen. Wie boeken na het lezen een quotering geeft, weet meteen ook terug of het een goed of minder leuk boek was.

Pro tip voor wie werkt met de app en boeken scant. Opletten met heruitgaven! Ik had onlangs een boek in handen waarvan ik dacht/voelde/wist het al gelezen te hebben. Maar Hebban beweerde het tegendeel. Bleek het om een heruitgave met een ander ISBN-nummer te gaan. In geval van twijfel zoek je dus toch best nog even op auteur en titel.

Voor wie zich afvraagt of Hebban “volledig” is. Nederlandstalige fictie is volgens mij vrijwel volledig gecoverd. Bij non-fictie kom ik regelmatig werken tegen die niet in de database staan. Maar geen nood, want je kan als lezer zelf boeken toevoegen. Hebban stelt dit zelf voor als ze geen antwoord hebben op je zoekresultaat. Maar je kan de link ook onderaan de website terugvinden. En zo kan je je leeslijstjes alsnog volledig en overzichtelijk houden.

Uitsmijter voor de meerwaardezoekers. Had je de link al gelegd met “Hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu uuat unbidan uue nu“? Daar heeft Hebban inderdaad de mosterd vandaan. Hier de link naar het artikel.

Welk boek ben jij trouwens aan het lezen? Ik zit halfweg “Femicide” van Pascal Engman.




Smokkel eens 10.000 stappen in je dag

Jarenlang werd ons verteld dat je 10.000 stappen per dag moet zetten om gezond te zijn en te blijven. En dat hebben we te danken aan de Japanners.

In de aanloop naar de Olympische Spelen van 1964, die in Tokyo werden georganiseerd, kregen de Japanners steeds meer aandacht voor de gezondheid van Jan Modaal. Of “Bonjin” in het Japans. Het besef groeide dat regelmatige beweging gezond was en hoge bloeddruk, overgewicht, hartinfarcten en andere ongezellige kwalen kon voorkomen. En de gemakkelijkste manier om te bewegen is wandelen. Je hebt er geen speciaal materiaal voor nodig en kunt er zonder coach of trainingsschema aan beginnen.

Rond diezelfde tijd kwam de moderne stappenteller in Japan op de markt. Dokter Yoshiro Hatano van de Kyushu University had berekend dat de Japanse man zo’n 10.000 stappen per dag moest zetten om in shape te blijven. Ongeveer het dubbele van wat Jan Modaal op dat moment deed. De pedometer (een duur woord voor stappenteller) kreeg dan ook de naam “manpo-kei” of “10.000 stappen” mee. Kwestie van op een simpele manier de boodschap duidelijk te maken.

Moet je nu 10.000 stappen per dag zetten? Wetenschappers zijn het er ondertussen roerend over eens dat het antwoord “nee” is. Oef. Zucht van verluchting. Zak maar terug in je luie stoel. Of toch niet.

Wel belangrijk: bewegen en afwisselen. Het advies luidt tegenwoordig om 30 minuten per dag matig intensief te bewegen en daarnaast minstens 3 keer per week 20 minuten intensief te bewegen.

Maar even terug naar de titel. Als die 10.000 stappen per dag niet moeten, waarom wil ik ze dan met alle geweld in mijn dag smokkelen? Simpel. Omdat het werkt. Het helpt me om de dingen in evenwicht te houden. Om stoom af te blazen en energie bij te tanken. Om nieuwe ideeën op te doen. Om podcasts te beluisteren. En met een gemiddelde snelheid van 5.5 kilometer per uur denk ik dat mijn wandelingen toch wel een beetje intensief zijn.

10.000 stappen, da’s niet zo heel erg moeilijk om te halen. Na je dagdagelijkse bezigheden ’s avonds een uurtje stappen en het is gepiept. (Ik vertel later nog wel eens waar ik die tijd vandaan haal.) Maar tegenwoordig ben ik diegene die piept. Van de pijn. Het zit fout in mijn onderrug, met uitstraling naar de benen. Wandelen en genieten zijn de voorbije weken niet bepaald synoniemen geweest. Dokter, kinesist, medicatie, later deze week wat beeldjes maken. Het ziet er niet naar uit dat het snel in orde zal zijn. En dus de vraag: hoe verzamel ik toch die 10.000 stappen per dag?

Lees mee in mijn dagboek van de voorbije week en haal er gerust wat inspiratie uit.

Maandag 18/10/2021. Slechte nacht gehad en wat toertjes rond de tafel gelopen in de hoop de pijn wat te verlichten. Om 5.50 uur staan er al 600 stappen op de teller. Goed begonnen is… Ik doe ’s ochtends nog wat huishoudelijk werk, heb het geluk de auto aan de rand van het park te moeten parkeren en dan nog een stukje naar het werk te kunnen stappen en heb om 8.00 uur ongeveer 2.500 stappen in de benen. Nog zo’n zaligheid van werken-waar-ik-werk; betaalde pauze. 15 minuten in de voormiddag en 15 minuten in de namiddag. Ik doe een toertje rond het park en noteer om 10.30 uur dat ik al 4.000 stappen heb gezet (waarvan een deel onder de pauze en een ander deel met rond te lopen op het werk). Om 12.00 uur zijn er daar nog 1.000 bijgekomen; even over en weer lopen naar het andere gebouw levert frisse lucht en heel wat stapjes op. Ik kies voor een walking lunch en eet mijn wraps al wandelend op. Na 20 minuten leg ik er het bijltje bij neer; auw! Wel 7.500 stappen. Garmin laat me bij wijze van aanmoediging weten dat ik voor de 14e keer de 60 Day Goal Getter Badge heb verdiend. (Dat zit zo: ooit stond mijn stappendoel op 7.500. Maar toen merkte ik eind 2020 dat 10.000 stappen niet zoveel extra moeite vroegen en verhoogde ik dat doel officieus. Om mijn streaks te kunnen behouden liet ik in Garmin mijn doel wel staan. Want soms ben ik toch wel een beetje bezig met prestaties enzo 😉 ). Een rustig middagje schrijven verandert weinig aan de cijfers. Wel doe ik in de late namiddag nog een toertje rond de fonteinen met collega Ann. Rond 16.15 uur stap ik in de auto. Ik check mijn horloge en zie dat ik rond de 9.000 stappen ben geland. In de loop van de avond doe ik er daar nog wat bij. De avondwandeling met Muts-de-kat zorgt dat ik afklop op 11.308 stappen. Doel behaald!

Dinsdag 19/10/2021. Na het ontbijt steek ik mijn oortjes in mijn oren, zet ik een podcast op en doe ik een toertje door de wijk. De eerste 5 minuten gaan fysiek goed, de rest van de wandeling is vooral mentaal genieten. Frisse lucht en niemand op straat. Fijn! Zoef de auto in en richting werk. Ik tik iets voor 8.00 uur in met al 5.000 stappen op mijn konto. De werkdag begint met een uurtje lesgeven, waarbij ik heel de tijd rondloop. Helaas sta ik ook veel stil en registreert Garmin de meeste stappen niet. Hetzelfde gebeurt als je een winkelkar voortduwt of iets draagt terwijl je wandelt. Langs de andere kant krijg ik wel stappen aangerekend voor het wassen van mijn haar… Het miezert nog steeds en ondanks het feit dat collega Lien me zot verklaart trek ik toch naar buiten. De leerlingen van Mater Dei zijn aan een spannende aflossingsrace bezig. Ik blijf braaf aan de kant en geniet van mijn slakkengangenwandelingetje. 10.30 uur en net geen 7.000 stappen. Tijdens het 2e deel van de voormiddag loop ik wel veel rond, waardoor ik er nog eens 1.500 stappen bovenop doe. Tegen de middagpauze zit ik gebeiteld. Maar omdat het binnen onaangenaam warm is loop ik toch nog even naar buiten. En Lien gaat zowaar mee! Van het verschieten ben ik de rest van de dag vergeten te noteren hoeveel stappen ik zette, maar gelukkig kan Garmin me vertellen dat het dagtotaal op 12.021 staat. Dankzij Muts, die weer trouw op post was voor haar toertje.

Woensdag 20/10/2021. Vrije dag. Schoenen aan, auto in, de hort op. Dat is het gedroomde scenario. Vanochtend was het schoenen aan, boeken nemen en te voet naar de bib. De boeken moesten ingeleverd worden en de e-reader staat nog vol nieuw materiaal. Dan moet je niet wachten tot de bib open is, maar deponeer je ze in de brievenbus. Muts is ook al vroeg van de partij en dat is goed, want ’s avonds heb ik opleiding en dus geen tijd om te wandelen. Het beestje vergezelt me naar de bib en terug, terwijl we een gesprekje “onder moeders” hebben. Had ik al gezegd dat het rond 6.30 uur erg rustig is op straat en je dan rustig je ding kan doen? Maar lees even verder, want het wordt nog gekker. Een paar dagen geleden las ik ergens op het wereld wijde web over iemand die ook last had met stappen, maar wel ter plaatse kon trappelen. Misschien moest ik dat ook maar eens proberen? Even later stelde YouTube me 30 Minute 5000 STEPS Indoor Walking Workout For Women Over 50! voor; een Jane Fonda-achtige video voor woonkamerwandelen. En zo geschiedde. Niet helemaal, want het was al snel duidelijk dat de lesgeefster veel meer van mij vroeg dan dat ik haar kon geven, maar het muziekje werkte wel en al snel stond ik in het midden van de woonkamer te wandeldansen. Telt het als wandelen? Volgens mij stappenteller wel. En mijn hartritme ging er ook lekker van omhoog. Hoogtepunt van de voormiddag: het moment waarop ik me omdraaide en één van onze katten voor het raam zag zitten met een blik van what-the-miauwkes-zijde-gij-aan-het-doen? Einde oefening en start van een knuffelsessie met het zwaar getraumatiseerde dier. In de loop van de namiddag, waarbij ik rond 14.00 uur mijn dagdoel haal, merk ik dat binnen bewegen toch niet helemaal mijn ding is. Ik heb behoefte aan frisse lucht en trek een kwartiertje naar buiten. Zalig! ’s Avonds staat er nog 3 uur online opleiding op het programma. Na een uur weet ik niet meer waar te kruipen van de pijn en ik ben dan ook super content wanneer rond 20.00 uur een kwartiertje pauze wordt aangekondigd. Muts ziet een extra wandelingetje ook wel zitten en samen doen we een snelle toer door de buurt. Ik noteer dat ik met 14.042 stappen in bed kruip. Goed bezig!

Donderdag 21/10/2021. Mijn werkagenda staat overvol en tot overmaat van ramp beslissen mijn externe afspraken dat ze gerust op een ander moment mogen opduiken. En of ik ook nog even tijd heb om tussendoor een toekomstige stagiair te ontvangen? Mijn agenda items leggen kilometers af door ze constant te verschuiven. Ikzelf slaag ik op één of andere manier ook wel in om aan mijn stappendoel te geraken. Geen tijd om te monitoren vandaag. Nog even de vuilnisbakken buitengezet op de scouts, met superMuts gewandeld en afgeklopt op 11.144 stappen. En nog beter: ik moet pas volgende week donderdag terug gaan werken. Heel lang weekend!

Vrijdag 22/10/2021. Vrije dag. Na een bezoekje aan oma en opa neem ik even de tijd om in het bos te gaan wandelen. Er zijn prachtige paddenstoelen te zien en het is genieten van de mooie herfstkleuren. Ik sta veel stil om rond te kijken. Weinig stappen dus, maar veel zuurstof in lichaam en geest. Ik doe nog wat huishoudelijke taken, waardoor ik rond het middaguur aan 6.375 stappen kom. ’s Middags is het tijd voor huiswerk en studie. 45 minuten achter de boeken, 15 minuten naar buiten. Of hoe rugpijn zorgt voor voorbeeldig gedrag… Ik ben vergeten te noteren wat ik vrijdag nog gedaan heb (naast de evidente wandeling met Muts), maar in elk geval registreert Garmin 11.427 stappen. Hoera!

Zaterdag 23/10/2021. In een aanval van jeugdige overmoed beslis ik dat 2.5 kilometer wandelen écht wel moet lukken. Toertje door het Reigersbos dus. Om 8.00 uur noteer ik 4.000 kleine stapjes en heel wat gevloek. Dit was geen goed idee. De pijn mag ik de rest van de dag uitzweten. Wijze les: smokkel niet teveel stappen ineens in je dag. Het winkelen op zaterdag levert weinig stappen op. Garmin registreert zo goed als niets, omdat mijn armen amper bewegen. Gelukkig ben ik wel een held in het “ongestructureerd boodschappen wegzetten“. Normaal gezien verdelen we alles in kratten en brengen we de boodschappen zo vanuit de keuken naar de berging of de diepvries. Vandaag loop ik voor elk item apart over en weer. Tijdens de lunch zie ik dat er 7.000 stappen op de teller staan. Komt goed. Om aan 11.407 stappen te geraken doe ik nog een paar tripjes naar de zolder (flanellen lakens zoeken), haal ik de stofzuiger boven, dartel ik nog wat door de tuin (afval sorteren, heet dat dan) en sluit ik de dag af met een wandeling met ons viervoetertje.

Zondag 24/10/2021. Het belooft een zalig zonnige herfstdag te worden. Ideaal voor een lange… Ah nee, toch maar niet. Afwisseling is key! Boekenlijstjes bijwerken, toertje buiten. Muffins bakken, opnieuw de hort op. Beetje lezen en daarna een frisse neus halen. En zo heel de voormiddag door. Aangezien ik best vroeg uit mijn bed kom, lukt het me om tegen 12.00 uur 5.641 stappen te verzamelen. Maar het is toch niet helemaal wat het moet zijn. Loslaten en opladen doe je niet in beurten van 10 minuten. Dus trek ik toch maar mijn wandelschoenen aan en ga ik op bankentocht. Beetje wandelen, beetje zitten, terug wat wandelen enzovoort enzoverder. Er is veel volk op de been om van het mooie weer te genieten. Veel social talk vanmiddag, maar ook zeer diepgaande gesprekken over mijn blog. Ahum. Enfin, ik ben weer wat ideeën rijker. En stappen ook. 10.754 in totaal. Daar komt straks nog een wandelingetje met Muts bij en dan zit het weekje stappen teller erop.

Conclusies:

  • Mijn gezins- en werksituatie laten het goed toe om per dag 10.000 stappen te doen. Mijn gezinsleden zijn zelfstandig genoeg om hun plan te trekken, wat maakt dat ik op de gekste momenten een stapje in de wereld kan zetten. Met kleine kinderen lijkt me dat minder evident. Maar misschien wel te plannen? Ik kijk bij voorbeeld geen tv. Dat is tijd die ik aan andere zaken, zoals wandelen, kan besteden.
  • 10.000 stappen is 1 ding. Waar en hoe je ze zet is iets anders. Ik heb duidelijk veel behoefte aan zuurstof en contact met de natuur. Een loopband in de woonkamer is voor mij dus geen oplossing. Maar voor jou misschien wel? Ik haal meer uit 1 keer 30 minuten buiten dan 3 keer 10 minuten. Maar het is wat het is en op dit moment zijn er weinig alternatieven.
  • De avondwandelingen met Muts zijn een mooi ritueel om de dag af te sluiten. Nog even buiten, daarna wat lezen en op tijd naar bed. Het helpt om de dag achter je te laten en uit te bollen.

En nu jij. Heb jij een dagelijks stappendoel? Hoe blijf jij in beweging? Tips? Graag!

Uitsmijter. Voor wie Muts niet zou kennen: mevrouw leeft 24/7 buiten. Toen de kittens nog klein waren heeft ze een paar maanden in het tuinhuis geslapen. Sinds “de kleintjes” groot genoeg zijn leeft Muts weer buiten. Ze gaat en staat waar ze wilt. We hebben een hokje voor haar in de tuin en ze kan in het tuinhuis, maar kruipt veel liever onder een haag. Muts is elke dag op het appèl voor een wandeling. Hittegolven, stormen, regenbuien, sneeuw en ijs… Alles trotseert ze. En wij dus ook.




Had jij niet…

  • zo’n standaardlijstje waardoor je niet elke keer vanaf 0 moet beginnen?
  • ooit een website doorgestuurd met handige adressen?
  • een tijdje geleden iets gelezen over << eender wat >>?
  • leuke ideeën voor een wandeling?

Vermoedelijk wel.

En mezelf kennende zit die info nog ergens in mijn archief.

Maar om het jou én mezelf gemakkelijk te maken, start ik vandaag een online archief. Een naslagwerk met tips, tricks en life hacks. Elke maandag en donderdag een kakelvers brokje informatie om het leven e-zie te maken. Gratis en voor niks!

Een tipje van de sluier voor de post van maandag? “Eentje om bij te houden.” Zet het alvast in je agenda!