1

Creƫren = krabbelen

Ik ben eerder deze week overvallen… en het was nog plezant ook šŸ™‚

Er zat al een tijdje vanalles te kriebelen en een aantal gebeurtenissen maakten dat er plots heel wat puzzelstukjes in elkaar vielen. Mocht het nu klinken alsof er er enorme rust over mij is neergedaald en ik nu kalm en geconcentreerd mijn ding ga zitten doen… Nope! Eunice was niets vergeleken met wat er zich momenteel in mijn hoofd afspeelt. Heel veel ideeĆ«n die er uit willen en heel veel info die er in wil. Kortom: creatieve chaos. En dan weet ik dat het tijd is om alle technologie even aan de kant te schuiven (ja, echt!) en grote papieren, post-its, stiften, potloden, plakband en ander kleurig materiaal op tafel te smijten om alles uit te tekenen. Pas als alles klopt, komt de computer terug boven om het project verder aan te pakken.

Wie me een beetje volgt op Facebook en/of Instagram weet ondertussen dat er 10 jaar na mijn eerste boek iets nieuws te verwachten valt. Later meer over inhoud en timing en hoe ik dat met die 1001 andere dingen in mijn leven wil combineren. (Loopbaanonderbreking nemen om creatieve redenen blijkt onmogelijk te zijn. Vreemd, toch?)

Die kleine plaatselijke orkaan maakt wel dat ik vandaag (woensdag 23 februari) totaal geen zin heb om dingen op te zoeken over World Bartender Day (donderdag 24 februari, wanneer deze blog online komt). Of om iets te schrijven over mijn collectie schoenen (die blijkbaar compleet in het niets valt bij wat mijn schoonzus in huis heeft). En dat artikel over Moonbird, dat 2 weken geleden gepland stond, mja… vandaag dus ook weer niet. Sorry, Greet!

Wat dat wel? Een weetje, dat mooi aansluit bij creatieve processen. Laten we het eens hebben over de papieren versie van de post-it. (Over de digitale versie kom je hier meer te weten.)

Post-its of kleefnotities zijn, zoals wel meer uitvindingen, door dom toeval ontstaan. De Amerikaanse scheikundige Spencer Silver ontwikkelde in 1968 een supersterke lijm voor 3M Laboratories. Althans, dat was de bedoeling. Hij creƫerde echter een zwak hechtende lijm, die niemand kon gebruiken. Het idee (en de potjes lijm?) verdwenen in de kast.

Een paar jaar later is Silvers collega Arthur Fry behoorlijk slechtgezind omdat de boekenleggers voor de zoveelste keer uit zijn koorboek zijn gevallen. Fry werkt op dat moment op de 3M “Nieuwe Producten-divisie” en krijgt een goddelijke ingeving; als hij nu eens een bladwijzer ontwikkelt met een kleefrand die geen lijmsporen in boeken achterlaat en steeds opnieuw kan gebruikt worden. De lijm van Spencer Silver zou wel eens de oplossing kunnen zijn.

Zo gezegd, zo gedaan. Arthur Fry haalt zijn knutselgerief boven, brengt de lijm aan op enkele papiertjes en deelt ze uit aan zijn collega’s, met de vraag om de nieuwe boekenleggers te testen. Het resultaat? De papiertjes worden amper gebruikt als boekenlegger, maar wel als communicatiemiddel. Er worden naar hartenlust krabbeltjes op telefoons, deuren en documenten gekleefd. Citaat: “Ik dacht, wat we hier hebben is niet zomaar een notitieblaadje. Het is een hele nieuwe manier om te communiceren!”

De post-it kwam in 1977 op de markt, onder de naam “press ’n peel”. Het duurde even voor Jan Modaal overtuigd was van het nut, maar eens de bal aan het rollen ging, verspreidden de sticky notes zich als een virus. De papiertjes maakten reclame voor zichzelf; wie er eentje ontving, werd nieuwsgierig en schafte zich er vaak zelf ook aan. Ondertussen bestaan er heel wat varianten, in alle mogelijke formaten en materialen.

Moraal van het verhaal? Voor alles is een oplossing? Het is niet omdat je idee op dit moment niet werkt, dat het nooit zal werken? Een idee even opzij leggen kan een goede zaak zijn?

Verzin zelf maar. Ik ben alvast tevreden dat ik er toch in ben geslaagd een blogje neer te pennen en een weetje te verspreiden. Fijne dag nog!




“Schrijf het op een briefje.”

Een situatie die ik vooral met mijn jonge(re) jaren associeer. Gesprekspartner 1 zegt al lachend: “Ik zal het onthouden!”. Waarop de andere schertsend adviseert: “Schrijf het op een briefje.”.

Leuk idee. Maar wat doe je dan met die briefjes? Waar bewaar je ze? Hoe houd je het overzicht? En vooral: hoe zet je die dingen efficiƫnt in?

Tijd om kennis te maken met Keep; het digitale post-it prikbord van Google. Naast de website zijn er ook de apps voor Android en IOS, waardoor je je lijstjes altijd in je broekzak of handtas hebt zitten. Handig!

Waarvoor kan je Keep allemaal gebruiken?

  • tekstnotities
  • lijsten met afvinkbare selectievakjes
  • audio-opnames
  • fotonotities
  • tekennotities

Bij je eerste bezoek aan Keep is je scherm nog maagdelijk leeg. Tijd dus om je eerste notitie te maken.

Je bent op het internet een leuke tekst tegengekomen die je wilt bewaren. Even kopiƫren, plakken in een nieuwe notitie en klaar. Heb je zelf inspiratie? Open een nieuwe notitie, typ je tekst en het is gefixt.

Wil je de achtergrond van je digitale post-it een ander kleurtje geven? Dat kan. Druk op het paletje onderaan de nota en geef er je eigen twist aan. Nadat je op “sluiten” hebt geklikt, hangt je eerste briefje op het prikbord.

Stuur je nog vakantiekaartjes die je met de hand schrijft? In mijn lijstje zitten adressen van mensen die elk jaar buitenlandse post ontvangen.

De lijsten met afvinkbare selectievakjes zijn mijn favoriet. De takenlijst, de boodschappenlijst en de verlanglijst. Je vult ze aan wanneer iets je te binnen schiet en op die manier is je lijstje altijd up to date.

Je maakt een nieuwe nota en klikt in de onderste balk op de 3 verticale puntjes (“meer”). Kies voor “selectievakjes weergeven” en hopla, je kan beginnen afvinken.

Sommige lijstjes, zoals het verlanglijstje, worden pas echt leuk als je ze deelt met anderen. Klik onderaan op het mannetje (“bijdrager”), vul het mailadres in en sla op. Er verschijnt nu een icoon van de persoon die ook toegang heeft tot je lijstje.

Het werkt trouwens ook in de andere richting. Wedden dat jij verlanglijstjes van anderen ontvangt nadat je het jouwe gedeeld hebt? šŸ˜‰

Je kan enkel via de app een audio-opname op je prikbord hangen. Geen tijd om je gedachten uit te typen? Keep is je dictafoon! Open de app, druk op de microfoon en spreek je bericht in. Keep genereert een audio-bericht en maakt een transcriptie van wat je zegt. Of probeert dat toch. “Ik ben kei goed bezig” werd softwarematig vertaald naar “Dit is een kei goed bezig”. Niet eens zo’n slechte vertaling, maar binnen 3 weken zal ik zeer dankbaar zijn dat er nog een audio-file in de nota steekt.

Nu je de app toch in handen hebt; kijk eens bij de mogelijke achtergrondkleuren. Je kan kiezen uit een aantal afbeeldingen, die niet via de website beschikbaar zijn (al worden ze in je uiteindelijke notitie wel getoond).

Ergens en boek gezien waarover je later nog wat wilt opzoeken? Je wandelt voorbij een restaurant waar je ooit wilt gaan eten? Je ziet een kledingstuk waarvan je denkt dat je het online goedkoper kan vinden? Open de app en neem een foto. Je brein kan het loslaten en jij kan rustig verder met je dag.

De tekennotities gebruik ik nooit. Ik heb een onleesbaar handschrift en tekenen kan ik al helemaal niet. Maar speciaal voor deze blog heb ik net een lief berichtje met dochterlief gedeeld.

Pro tips?

Allereerst de herinneringen. Je stelt deze per nota in en kan kiezen voor een herinnering in tijd (“morgen” of een concrete datum en uur) of een herinnering op locatie.

Een voorbeeld. Ik doe elke zaterdag boodschappen in Stabroek. Als ik daar dan toch ben, kan ik net zo goed even binnenspringen bij de boekhandel om een cadeau te kopen voor een vriendin. Ik maak een nota aan en zet via het klokje een herinnering in voor zaterdag. Klaar is kees. Op zaterdag, op het door mij gekozen uur, herinnert Keep me aan mijn taakje en dat cadeau komt in orde.

Een ander voorbeeld. In Ekeren kan je bij de bakker Turks brood kopen. Mijn goesting/honger is niet groot genoeg om er speciaal voor in de auto te springen, maar het is goed om weten voor “als ik eens in Ekeren ben”. En wanneer ben ik in Ekeren? Als ik naar de bibliotheek ga! Ik maak dus een notitie “Turks brood” en zet als trigger voor de herinnering het adres van de bibliotheek. Zodra ik daar in de buurt ben, trekt Keep aan mijn mouw. Heb ik geen zin om bij de bakker te stoppen of heeft hij zijn sluitingsdag? Dan stel ik de herinnering uit naar later.

Heb je een notitie die je dagelijks of meerdere keren per dag gebruikt? Zet ze dan vast door op het speldje te drukken. Je notitie staat nu altijd bovenaan. Want je hebt het ongetwijfeld al gemerkt; Keep ordent zelf je briefjes.

(Dit is misschien het moment om heel erg dapper te zijn en rechts bovenaan op “lijstweergave” te klikken. Doe maar, ik wacht even.)

Hoe vind je dan je weg in de wildgroei van post-its? Allereerst is er de zoekbalk bovenaan. Klik die aan en je kan beginnen filteren. Zoek je een lijstje? Wil je weten welke notities je met je huisgenoten hebt gedeeld? Je weet nog dat je iets hebt ingesproken, maar wat was dat ook alweer? De zoekbalk is je redding.

De aandachtige lezer heeft ondertussen gemerkt dat je ook kan filteren op kleuren. Ben je lekker consequent aangelegd, dan geef je alle notities die met jezelf te maken hebben een bepaalde kleur. Alles wat met de hobbies van de kinderen te maken heeft, krijgt een andere kleur en shoppinglijstjes zorgen voor een verdere aanvulling van de regenboog. Maar soms heb je notities die twee kleuren zouden kunnen hebben. En dan valt heel je kleurencode in het water. Ook werkt de kleurenfilter niet goed voor de post-its die je via de app een achtergrondafbeelding hebt gegeven ipv kleur. De jkleurenfilter laat ik dus aan mij voorbij gaan.

De labelfilter daarentegen… Om een label aan je notitie toe te voegen klik je op de 3 verticale puntjes (“meer”) en kies je voor “labels wijzigen”. En dan zet je je brein aan het werk. Want daar is het voor gemaakt. 1 notitie kan trouwens verschillende labels hebben. Laat jezelf dus volledig gaan. Ik werk met “persoonlijk”, “familie”, “werk”, “idee”, “blog”, “scouts”, “checken”, “gezondheid”,…

Zodra je labels hebt toegevoegd, verschijnen ze onderaan je notitie. Een overzicht van al je labels verschijnt links in beeld.

Teveel notities in beeld en last van visuele rommel? Notities die je maar af en toe nodig hebt als referentiebron (een handleiding of een adressenlijst) kan je archiveren. Druk in de balk onderaan op het mapje en je notitie vliegt naar het archief. Minder briefjes op de startscherm en met de zoekbalk of labelfilter vis je de info zo weer op.

Je kan natuurlijk ook notities verwijderen (druk hiervoor op de drie verticale puntjes). Te snel geweest? Binnen de 30 dagen vis je je post-it weer op uit de prullenbak. Daarna is het onherroepelijk te laat.

En nu is het aan jullie. Speel, probeer, creƫer! DƩ manier om Keep te gebruiken bestaat niet. Je zet het zelf naar je hand en vindt na wat experimenteren je draai wel. Vragen? Tips? Ervaringen? Laat hieronder een reactie achter!

E.