Een boekje opendoen…

Flashback 1. Herfstvakantie. Met de mama naar de Boekenbeurs. Op één of andere manier is het haar ook dit jaar weer gelukt om vrijkaarten te bemachtigen. Aanschuiven aan de kassa moet dus niet, eindeloos toertjes draaien om parkeerplaats te vinden wel. Binnen wacht ons een broeierige warmte (en dus schuiven we wel aan voor de vestiaire), een mierenhoop die zich in alle richtingen beweegt en een niet-aflatend “ding dong” waarna de gastvrouw via het omroepsysteem reclame maakt voor een lezing of radio-uitzending. We banen ons een weg door de massa, laten een boek signeren (weer aanschuiven!), eten een veel te duur zompig broodje en na een paar uur hebben we het gevoel alle titels minstens 3 keer gezien te hebben. We verlaten het Bouwcentrum, kopen nog iets van de vrijwilligers van 11.11.11 en rijden naar huis. En volgend jaar doen we het weer!

Flashback 2. De week na de herfstvakantie. Ik neem een verlofdag en rijd met het openbaar vervoer naar de Boekenbeurs. Een vrijkaart heb ik niet op de kop kunnen tikken, maar via de Stad Antwerpen heb ik wel korting gekregen. Het is druk op de bus en de tram. Ik wil lekker vroeg op de dag gaan en zit dus nog in volle ochtendspits. Het Bouwcentrum heet ondertussen Antwerp Expo, maar verder is er weinig veranderd. Al is het culinair assortiment blijkbaar wel wat uitgebreid. Ik had me voorbereid op een rustig dagje tussen de boeken. Helaas heeft de Boekenbeurs ook een aanbod voor scholen en bevind ik me al snel tussen rondrennende leerlingen die in een ijltempo vragenlijsten proberen ingevuld te krijgen. Ze pakken het slim aan en verdelen de boel, zodat ze de antwoorden achteraf van elkaar kunnen overschrijven. Ik doe geen moeite meer om alle standen te bezoeken. Met het plan in de hand probeer ik zo efficiënt mogelijk door het gebeuren te laveren en stop ik bij de stands die ik op voorhand heb geselecteerd. Boeken kopen doe ik nog amper; het aanbod van de Antwerpse bibliotheken is uitgebreid genoeg. Maar ik noteer wel titels die me aanspreken. Of ik neem gewoon een foto van de cover. Dat werkt een pak sneller. De vrijwilligers van 11.11.11 staan er nog steeds en dus vul ik mijn voorraadje potloden weer aan. Op de tram word ik omringd door leerkrachten met een panische blik in hun ogen. Hebben ze nog wel alle leerlingen bij? Zouden ze nog eens een poging doen om iedereen stil te krijgen? Ook voor hen is het duidelijk geen ontspannend dagje.

En toen was er geen Boekenbeurs meer. In Antwerp Expo loopt van 1 tot 7 november Lees! Het boekenfestival. Maar ik pas. Ik heb namelijk al lang andere bronnen ontdekt om mijn leeslijst aan te vullen.

Eind 2015 ontdekte ik Hebban. En blij dat ik was, want Goodreads en Nederlandstalige boeken was (toen?) niet zo’n geweldige match.

Hebban.nl werd opgericht in 2014 en groeide in korte tijd uit tot de populairste boekensite en grootste lezerscommunity van Nederland en Vlaanderen met meer dan 200.000 leden. De site trekt maandelijks 600.000 bezoekers.

Nadat ik een gratis account had aangemaakt, kon ik meteen aan de slag. Op Hebban kan je:

  • lijstjes maken van boeken die je gelezen hebt of nog wilt lezen
  • boeken beoordelen
  • recensies schrijven
  • deelnemen aan de jaarlijkse reading challenge (in december meer daarover!)
  • meedoen aan leesclubs (al dan niet met een exemplaar dat je via Hebban in de bus krijgt)
  • je inschrijven op inspirerende nieuwsbrieven
  • boeken winnen
  • en nog veel meer

En dat is helemaal spek naar mijn bek!

Vandaag wil ik dieper ingaan op dat maken van lijstjes. Want iedereen botst vroeg of laat op de vraag of zij/hij een bepaald boek heeft gelezen. Of op een titel die zij/hij zeker wilt gelezen hebben. Tijd om Hebban te omarmen! En als je dan toch bezig bent, download dan meteen de boekenapp op je smartphone. Zowel beschikbaar op Google Play als in de App Store.

Boeken toevoegen is kinderspel. Je zoekt het boek in kwestie (in de app kan je simpelweg de barcode scannen) en zet het op je “Wil ik lezen“-lijstje. Vanaf nu dus geen papiertjes of xls-lijstjes meer. Orde! Overzicht! E-zie!

Begin je het boek te lezen, zet de status dan op “Nu aan het lezen“. Na afloop switch je naar “Gelezen” en kan je meteen een beoordeling geven. En meer dan dat is het in feite niet.

Wie een stapje verder wilt gaan, kan via haar/zijn profielfoto rechts bovenaan (website) klikken op “mijn boeken“. Je krijgt dan de overzichtslijstjes waarover ik eerder sprak. Sinds mijn start op Hebban blijk ik meer dan 800 boeken te hebben gelezen. Op dit moment heb ik 2 boeken in omloop en er staan zowaar 58 werken op mijn verlanglijst. Slik. Misschien moet ik eens een kritische blik bovenhalen.

Je kan bij boeken trouwens ook aanduiden of je ze zelf in je bezit hebt of hebt uitgeleend. (KS denkt nu: “Boeken uitlenen? Van mijn leven niet!”. Maar er zijn dus mensen die dat wel doen. En zo de eerste lockdown een beetje draaglijker maakten. Merci, nog steeds!)

Andere boekenplanken zijn ook mogelijk. Ik duid sinds kort voor de boeken die ik nog wil lezen aan of ik er zelf eigenaar van ben, ze te vinden zijn in de bib of ik ze via mijn Kobo-abonnement op de e-reader heb staan. De categorie “te checken” is voor de boeken waarvan ik nog niet heb opgezocht via welk medium ik dat ga doen. Dat lijstje werk ik 1 keer per maand bij.

Wie zich dus afvraagt of zij/hij een bepaald boek al eens gelezen heeft: boek opsnorren en status bekijken. En je weet het meteen. Wie boeken na het lezen een quotering geeft, weet meteen ook terug of het een goed of minder leuk boek was.

Pro tip voor wie werkt met de app en boeken scant. Opletten met heruitgaven! Ik had onlangs een boek in handen waarvan ik dacht/voelde/wist het al gelezen te hebben. Maar Hebban beweerde het tegendeel. Bleek het om een heruitgave met een ander ISBN-nummer te gaan. In geval van twijfel zoek je dus toch best nog even op auteur en titel.

Voor wie zich afvraagt of Hebban “volledig” is. Nederlandstalige fictie is volgens mij vrijwel volledig gecoverd. Bij non-fictie kom ik regelmatig werken tegen die niet in de database staan. Maar geen nood, want je kan als lezer zelf boeken toevoegen. Hebban stelt dit zelf voor als ze geen antwoord hebben op je zoekresultaat. Maar je kan de link ook onderaan de website terugvinden. En zo kan je je leeslijstjes alsnog volledig en overzichtelijk houden.

Uitsmijter voor de meerwaardezoekers. Had je de link al gelegd met “Hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu uuat unbidan uue nu“? Daar heeft Hebban inderdaad de mosterd vandaan. Hier de link naar het artikel.

Welk boek ben jij trouwens aan het lezen? Ik zit halfweg “Femicide” van Pascal Engman.

Inspirerende tekst? Delen maar!

5 Comments

  1. nicole smeulders

    Beantwoorden

    Hoi, Elke ook ik ben een fervente lezer en heb me onlangs ook op Kobo-plus geabonneerd. Handig als je lang van huis bent, geen gesleur meer met kilo’s boeken . Toch komt het nodig weleens voor dat ook ik een boek voor de tweede maal lees. Ben bezig in een reeks van Karen Rose spannend. Groetjes Nicole

    • Beantwoorden

      Ik heb heel lang beweerd dat digitaal lezen niets voor mij is. Joeri heeft me jaren geleden een Kobo cadeau gedaan, maar grote liefde was het niet. Sinds ik er actiever mee aan de slag ben gegaan, zie ik wel de meerwaarde. Qua gewicht, om te beginnen. Lezen in bed is ook véél gemakkelijker. En de boeken zijn doorgaans sneller toegankelijk dan in de bib. Al is Antwerpen vrij snel qua nieuwe materialen.

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *