1

Goed geëindigd is helemaal gewonnen!

Om 5.00 uur uit mijn bedje kruipen? Geen probleem, met plezier zelfs. Maar dan wel om gewoon-e-dingen te doen en niet om als een ongeleid projectiel (maar wel op kousenvoeten, want de huisgenoten slapen nog) door het huis te vliegen om rap rap alles in orde te brengen voor de nieuwe dag.

De ochtenden zijn er voor mij en de katten. En nog een aantal praktische zaken, die ik tot een minimum probeer te beperken. En dus start een goede dag eigenlijk al de avond voordien.

De eerste fase van mijn avondroutine bestaat uit een wandelingetje met Muts (onze kat) en een knuffelsessie met Ballu, Muesli en Puma (die bijna 2 worden en echt geen kittens meer genoemd kunnen worden).

Daarna bekijk ik mijn agenda voor de volgende dag. Zowel mijn persoonlijke agenda als mijn werkagenda, maar dat laatste enkel om ervoor te zorgen dat ik op de juiste vestiging opstart. Ook het takenlijstje wordt overlopen. Op die manier voorkom ik onverwachte verrassingen de volgende dag en weet ik op tijd wie ik een gelukkige verjaardag mag wensen.

De vaatwasser wordt leeggemaakt en de ontbijtboel belandt op het aanrecht. Ook aan de lunch wordt gedacht; wie neemt er wat mee, in welke verpakking, welke snacks moeten worden klaargelegd en staat er al een fles water in de koelkast? (Het Sodastreamen zelf doe ik ’s ochtends.) Als er nog iets ontdooid moet worden, is dit het ideale moment om een verhuis uit de vriezer naar de koelkast te regelen.

Ik zet mijn laptoptas in de gang, check of er op de trap spullen liggen die naar boven moeten (en neem ze ook effectief mee!) en leg mijn kleren voor de volgende dag klaar in de badkamer. Af en toe reinig ik mijn bril dan al, maar meestal is dat een taakje voor ’s ochtends.

Als laatste scherm-activiteit registreer ik 3 leuke dingen van die dag en daarna is het tijd om helemaal uit te bollen met een boek of een podcast. (Of ik steek nog snel een wasje in de machine in, die ik programmeer om ’s ochtends klaar te zijn.)

En dan… Bedje in en snurken tegen de sterren op!

Waarom ik dan zo vroeg opsta? Om rustig aan de dag te kunnen beginnen. Om quality time met de tuintijgers te kunnen hebben. Om rustig mijn ademhalingsoefeningen en yoga te kunnen doen. Om rustig te kunnen ontbijten. En om marge te hebben, just in case. En als de wereld die dag niet vergaat, heb ik lekker extra tijd om nog een beetje te lezen. Heerlijk toch?

(Weten waarom je iets doet helpt trouwens om je aan je routine te houden. Stikkapot? Doe het toch maar, je zal jezelf de volgende ochtend dankbaar zijn. Een late vergadering? Handel je taken vroeger op de avond af, na je meeting heb je daar écht geen zin meer in.)

Goed, dat vroege opstaan is leuk voor ochtendmensen. Maar jezelf ’s ochtends, hoe laat dat ook mag zijn, een rustige start gunnen, kan elk type mens. Ook nachtraven. Probeer het maar eens. Tenzij je partner al ligt te slapen en jij nog in de kleerkast wil duiken. Wacht daar dan maar even mee tot de volgende dag 🙂




Beste kijkbuiskinderen

Er zijn een aantal zekerheden in het leven. Eén ervan is, dat wanneer iemand me vraagt of ik de vorige avond X, Y of Z op tv heb gekeken meewarig het hoofd schud en zeg dat ik al jaren geen tv meer kijk.

Ooit was het anders en zapte ik van Home and Away naar Neighbours, schakelde ik daarna over naar Thuis en Familie (of andersom, afhankelijk van de programmatie) en als het nog even meezat viel er ’s avonds Beverly Hills 90210 of Melrose Place mee te pikken. The X Files? Allemaal gezien, zelfs blijven kijken toen ik op Erasmus zat. Star Trek The Next Generation? Alle 7 seizoenen gebingewatcht! En steevast op vrijdagavond in slaap gevallen bij Midsomer Murders.

Het begon met het opzeggen van ons kabelabonnement. Ik installeerde de apps van VRT en VTM op mijn smartphone en in het begin keek ik op zondag naar de compilatie-aflevering van Dagelijkse Kost. Ook De Columbus en Reizen Waes heb ik nog vrij lang gevolgd. De VTM-app verdween van de smartphone en nadat de mensen van de VRT voor de 10e keer kwam vragen of ik hen vergeten was (antwoord: ja, eigenlijk wel), werd ook die app verwijderd.

“Maar jullie hebben toch een tv-scherm in de woonkamer staan?” Jawel! Maar dus niet voor mij. De heer des huizes zal in 95% van de gevallen diegene zijn die Netflixt, Amazon Primet of streamt. De overige 5% neemt onze dochter voor haar rekening. (Maar die gebruikt liever het scherm op haar kamer.)

“Dus euh, écht geen tv?” Af en toe dwalen mijn ogen wel eens af en dan zijn er 2 mogelijke conclusies:

  • Wat hebben wij toch een enorm uiteenlopende smaak.
  • Hé, ik heb dat boek gelezen! 🙂 Onlangs nog gehad met een nieuwe serie. Het openingsbeeld kwam me heel vertrouw voor en na amper 2 zinnen wist ik dat ik prijs had. Folk med ångest van Fredrik Backman bleek een Netflix-serie geworden te zijn.

Een heel erg lange inleiding om te vertellen dat ik wél een aantal kanalen volg op YouTube. Voor wie niet helemaal mee is op de digitale trein: YouTube is een video sharing service waar je video’s kan uploaden, die anderen kunnen bekijken, liken, delen en becommentariëren. Per dagen komen er ongeveer 300.000 nieuwe video’s online. Maar kwantiteit is daarom geen kwaliteit.

Hieronder het lijstje van de 12 kanalen die ik momenteel heel frequent bezoek. In alfabetische volgorde, want alle andere mogelijke manieren waren veel te moeilijk.

Naam: Better creating

Info: Ik heb een tijdje geleden Notion ontdekt (kort gezegd: een all-in-one-workspace) en Simon van Better Creating heeft me vanuit de UK al aardig op weg gezet om mijn tweede brein in te richten. Productive dude en Daniel Canosa zijn trouwens ook niet slecht, maar het klikt nog niet helemaal 🙂 Soit, Notion dus. Ooit ga ik daar nog over bloggen en gaat niemand daar iets van begrijpen. Maar ’t is wel een geweldig ding!

Url: hier.

Naam: Emmymade

Info: Het kanaal dat ooit begon als Emmymadeinjapan. Niet omdat Emmy Cho gemaakt werd in Japan, wel omdat Emmy haar eerste filmpjes maakte toen ze tijdelijk in Japan woonde. Ze postte DIY-video’s, testte Japanse snoepkits en maakte ook een serie over de buurt waarin ze woonde. Emmy verblijft al lang niet meer in Japan, maar in Rhode Island. Op een bepaald moment had ze 2 kanalen, waarbij het ene over voeding ging en het andere over het houden van bijen. En toen sloeg de verwarring toe bij nieuwe kijkers, die onterecht veronderstelden dat Emmy vloeiend Japans sprak en van die dingen. Niks is minder waar: Emmy is Chinees/Amerikaans. On topic: Emmy test graag nieuwe en vreemde dingen uit. En dat is nog zacht uitgedrukt. Ook als eten je niks zegt en je enkel een lieve stem wilt horen is dit kanaal the place to be.

Url: hier.

Naam: Frog Leap Studios

Info: Het enige muziekkanaal in de lijst én vaste prik op vrijdag. Leo post dan namelijk een nieuwe metalcover. Tussendoor zwiert hij wat nieuwe-gitaren-posts online. Leo woont in Oltedal, Noorwegen, en heeft langs vaders kant Italiaanse genen.

Url: hier.

Naam: How to cook that

Info: Het kanaal van Ann Reardon is een allegaartje, maar het heeft altijd wel met voeding te maken. Samen met haar man Mike “debunkt” ze kookvideo’s van anderen, redt ze cakes en test ze keukengadgets uit. Ann smijt er regelmatig een vleugje wetenschap tegenaan, zodat je ook effectief iets bijleert. Boeiend!

Url: hier.

Naam: Mariana’s corner

Info: Veel zinnigs kan ik nog niet over Mariana vertellen. Ik ontdekte haar een week geleden, maar ze lijkt me wel boeiende dingen te kunnen bijleren over productiviteit en organisatie. Uitvalsbasis: Portugal.

Url: hier.

Naam: My Green Closet

Info: Erin (= haar tweede naam, eigenlijk heet ze Verena) maakt filmpjes over duurzame en ethisch verantwoorde kledij. Ik ontdekte haar toen ze een tijdje in Berlijn woonde, wat het gemakkelijk maakte om Europerse merken te leren kennen. Sinds een paar jaar woont ze terug in Canada, maar het blijft boeiend om haar te volgen.

Url: hier.

Naam: Namaste Yoga

Info: Surbhi komt mijn huiskamer binnen vanuit Texas en begint elk filmpje met: “The Goal of my Channel is to tell you all those little tips and tricks that many Yoga teachers know but somehow in class settings they do not get conveyed to the students.” De filmpjes zijn van wisselende kwaliteit en ik krijg de indruk dat Surbhi vooral inkomsten wil genereren uit abonnementen. Maar toch de moeite waard om in de gaten te houden, vooral omdat ze bepaalde houdingen stap voor stap uitlegt.

Url: hier.

Naam: Rebecca Sisson

Info: Rebecca woont ergens in de woestijn in Californië. Ze geeft lessen yoga en zet marketing strategieën op voor haar klanten. Op haar kanaal blogt ze over minimalisme, zero waste, duurzaamheid en bewust leven. Vaak eindigt ze haar filmpjes met een blooper, wat zalig relativerend is.

(Ik had ooit een heel boeiend chatgesprek met haar over de beste manier/het beste programma om documenten te scannen en te bewaren. En ook wel over hoeveel schoenen je meeneemt op reis. Om maar te zeggen dat Rebecca graag communiceert met haar publiek.)

Url: hier.

Naam: Shelbizleee

Info: Shelbi woont in Seguin, Texas, en was ooit een “hyper-consumer”. Ze startte een kanaal op YouTube met de bedoeling de gemiddelde persoon te informeren over hoe je een verschil kan maken voor de klimaat. Op een heel realistische wijze én wetenschappelijk onderbouwd. Fijn!

Url: hier.

Naam: Small changes

Info: Voor het betere Australische accent moet je bij Sarah van Small Changes zijn. Zij en haar echtgenoot Caleb (“de man van de IT”) verspreiden hun boodschap over minimalisme, ontspullen, zuinig leven, opruimen en poetsen vanuit hun huis in Gold Coast. Ik ontdekte Sarah toen ze nog een ander kanaal had, dat gericht was op tiny living en Tesla’s. Ooit stond dat allebei op de planning, maar die is ondertussen een beetje aangepast 🙂

Url: hier.

Naam: The art of improvement – ideas to live better

Info: Een kanaal uit de UK dat ik recent ontdekte. Ik heb nog niet de moeite genomen om uit te zoeken wie de persoon achter de “tekenfilmpjes” is. Alles draait rond productiviteit en zorgen voor jezelf. Steeds uitgetekend met een softwarepakket en via voice-over begeleid. Ideaal voor wie geen boeken over het onderwerp wil lezen of snel wil kennismaken met een bepaald idee.

Url: hier.

Naam: Yoga with Zelinda // The yoga room

Info: Zelinda woont in Round Rock, Texas (wat is het toch met die Texanen en YouTube?), en geeft sinds 2010 yoga-lessen “for EveryBody”. Verwacht geen technische hoogstandjes, wel heel lichaamsvriendelijke en trage oefeningen.

Url: hier.

Tenslotte nog enkele kanalen waarop ik NIET ben geabonneerd, maar die ik vanop een afstandje bekijk. Meestal nogal letterlijk. De vaste tv-kijker zet ze dan op en ik piep over de rand van mijn boek mee:

  • Bjørn Nyland, ook wel gekend als Tesla Bjørn. Maar eigenlijk gaat het over veel meer dan Tesla’s.
  • Bright, waarvan ik alleen de naam van “Bram van Bright” kan onthouden, maar ze zijn dus met meer. “Altijd op zoek naar het vernuft in technologie, design en style.
  • Göran Winblad, een Noorse ultraloper. Gene gewone!
  • PamplamooseMusic; een Amerikaans duo uit San Francisco, dat leuke deuntjes brengt. Check vooral deze even. Een topprestatie (voor iemand die geen Franse roots heeft.)
  • Transport Evolved; “they explore and explain the world of cleaner, greener, safer, and smarter transport“.

Tot zover mijn lijst. Wat staat er bij jullie zoal op het programma? Benieuwd!




Zé na is kallem!

Het zaadje voor de blog van vandaag werd maanden geleden gepland, toen dochterlief tijdens onze avondwandeling met de kat filosofeerde over het concept ontspannen. “Is het niet gek”, vroeg ze zich af, “dat ik het ene moment keihard kan ontspannen van samen op stap gaan met mijn vrienden en het andere moment absolute stilte nodig heb om tot rust te komen?”. Nee, dat vond ik helemaal niet gek. Want er is niet 1 enkele, zaligmakende manier om te ontspannen. Dus zou ik daar eens over bloggen.

Wekenlang worstelde ik met wat ik wilde zeggen en hoe. Want heus, bevallen van een blogje is soms hard labeur. Tot ik eerder deze week weer eens met mijn neus in een boek stak. De mentale reset“, van Elke Geraerts. En hop, de insteek was er.

“In Het nieuwe mentaal (haar boek uit 2016) legde ik die persoonlijke behoefte aan ontspanning uit aan de hand van de vrijetijdsbeleving van stewardessen en piloten. Doordat zij overdag iets geheel verschillends doen én dus ook andere delen van hun hersenen gebruiken, kunnen zij beter op andere manieren ontspannen, om zo de hersengebieden die zij intensief gebruikt hebben, te laten afkoelen. Zo zal een stewardess ’s avonds misschien beter ontspannen met een boek en een piloot juist meer behoefte hebben aan een luchtige babbel.”

Maar als de stewardess een hele dag opleiding heeft gevolgd en heeft stilgezeten tot haar botten kraakten, is ze misschien meer gebaat bij een rondje sporten of een avondje stappen met vrienden.

Veel hangt ook af van het stressniveau dat je hebt bereikt. Wie helemaal is opgedraaid, moet eerst stoom van de ketel laten voor er weer ruimte is voor ontspannen. Ontladen, heet dat dan. Op momenten waarop mijn potje overkookt, ligt mijn wandeltempo beduidend hoger. Zodra er letterlijk en figuurlijk weer ademruimte is, daalt het tempo en kan ik beginnen genieten en opladen.

Eigenlijk is het een kwestie van analyseren waar je stress/spanning/onrust vandaan komt en dan de tegengestelde richting inslaan. Na een hele dag computerwerk je smartphone bovenhalen en eindeloos door Facebook of Instagram scrollen kan ontspannend lijken, maar je bent vooral bezig met jezelf iets wijs te maken. Misschien kan je beter een frisse neus gaan halen? (Ja, ook al ben je moe en ligt die zetel zo lekker.) Of misschien kan je wat meer tijd besteden aan het bereiden van avondeten? (’t Is nu ook weet niet dat je die kip zelf nog moet vangen, slachten en pluimen.)

Tijdens het groeiproces van dit blogje kwam ik ergens het klavertje 4 van de ontspanning tegen, met daarin de 4 vormen van ontspanning die we nodig hebben. Ik som ze even op:

  • Fysieke ontspanning.
    • Denk maar aan joggen, fietsen of paardrijden.
    • Maar ook wandelen, golfen of yoga zorgen voor ontspanning.
    • Zelfs massage, waarbij je enkel moet liggen en de andere werkt, hoort thuis in het rijtje van de fysieke ontspanning.
  • Sociale ontspanning.
    • Denk aan een uitstapje met vrienden of familie.
    • Je persoonlijkheid speelt hier een grote rol: extraverte personen vinden grote groepen en veel activiteit geweldig. Introverten zullen eerder voor beperkt gezelschap in een rustige omgeving kiezen. Voor mij zijn fuiven geen ontspannende activiteiten. Met iemand een tas thee gaan drinken dan weer wel.
  • Mentale ontspanning.
    • Zet eens een muziekje op. En/of haal je meditatiekussen boven (het kan ook zonder, maar sfeersetting kan zo leuk zijn).
    • Intuïtief tekenen en schilderen horen ook thuis in het blokje van de mentale ontspanning. De kunst is om je op voorhand geen voorstelling te maken van het eindresultaat, maar alles organisch te laten gebeuren. Je kan dit trouwens ook met zand, klei of materialen die je in de natuur vindt. (De grens met spirituele ontspanning is erg dun. Maar daar lig ik niet van wakker. Als je maar ontspannen raakt.)
  • Spirituele ontspanning.
    • Wat denk je van een beetje mijmeren in bad of onder de douche? Wie nu bedenkt dat Archimedes dat ook deed, is er een klein beetje aan voor de moeite. Zijn inzicht kwam er op het moment dat hij in bad stapte en een beweging maakte, niet op het moment dat hij in bad zat te relaxen. Maar zie het als een bonus: als je gedachten ergens op stuklopen, kan het helpen om te bewegen. Soms is het al voldoende om recht te staan, maar traplopen kan ook één en ander in beweging zetten.
    • Schrijven! Ha! Een bullet journal? Vrij schrijven? Een dankbaarheidsdagboek? Een gedicht? Een blog? Doen! (Maar laat ik meteen een mythe uit de wereld helpen: bloggen is niet 100% ontspannend. Vooral niet als het blogprogramma kuren heeft en alles blokkeert. Wat de vorige 2 posts het geval was. Stress all over the place!)
    • Werken aan je persoonlijke ontwikkeling. Volg eens een cursus. Tegenwoordig moet je daar zelfs de deur niet meer voor uit. Het kan natuurlijk nog wel, en dan ben je meteen ook erg sociaal bezig. Maar ook thuisstudie, op eigen houtje, is een mogelijkheid. Ik volgde onlangs een inleidende cursus creatieve therapie. Niet voor het “papiertje”, wel om nieuwe kennis op te doen. Momenteel volg ik een aantal sessies over tijdsmanagement voor creatieve geesten (mooi eufemisme voor “mensen die niet met een computer kunnen/willen omgaan 🙂 ) en er staat er ook nog eentje op het programma over schrijftechnieken. In de hoop daar ergens in het najaar zelf als lesgever mee aan de slag te kunnen.

Het allerbelangrijkste is natuurlijk dat je de spanning niet te hoog laat oplopen. Hoe hoger het zit, hoe lager het moet zakken en hoe harder je uit je reserves hebt geput. En hoe langer het duurt voor je weer in balans bent. (Ik ken 2 collega’s die nu in de lach schieten en ze hebben overschot van gelijk.)

Check dus dagelijks (een paar keer) in bij jezelf en evalueer je toestand. Hoe staat het met je stressbarometer? Waar komt de spanning vandaan? Op welke manier krijg je die weer uit je systeem? Is het een structureel probleem of is het leven uitgerekend die dag heel erg gemeen?

Oh ja. Nog over de titel van deze blog. “Zé na is kallem” is dé uitgelezen manier om mij NIET kalm te krijgen. In tegendeel. Iets met rode lappen en stieren. Mijn collega’s weten dat een tasje thee en een wandeling veel meer effect hebben. Maar bij andere mensen werkt “zé na is kallem” misschien wel”?




Is ’t eten nog ni gereed?

Het keukengeheimen-blogje van enkele weken geleden kreeg een onverwacht staartje toen mensen hun boodschappenlijstjes en recepten begonnen te delen op Facebook. Bijzonder inspirerend was dat. Het leidde zelfs tot het schrijfsel van vandaag, waarin ik ons menu van de voorbije maand deel. Misschien zit er wel iets tussen dat jou aanspreekt.

Nog een paar dingetjes vooraf:

  • Op 1 uitzondering na zijn het allemaal “vleesloze” recepten. Soms zit er vis in, soms als-vlees-vermomde-vleesvervangers, soms niets. Daar doe je zelf volledig mee wat je wilt. Het is een menu, geen grondwet.
  • Een aantal gerechten zijn van zichzelf vegan of makkelijk te transformeren naar een vegan versie. Ze zijn niet in de lijst gekomen omdat ze vegan zijn, wel omdat het recept me aansprak.
  • Soms wijk ik af van recepten of kies ik voor de luie-wijven-variant. Want dat mag.
  • Mijn menu’s beginnen op zaterdag, omdat we die dag inkopen doen.

WEEK 1

Zaterdag: penne met kabeljauw en prei.

Zondag: gebakken gnocchi met paddenstoelen, basilicum en parmezaan.

Maandag: curry van aardappel en wortel met volkoren flatbread. Ik heb het zelfgemaakte flatbread vervangen door voorgebakken naan. Nog even afbakken in de oven en klaar.

Dinsdag: pasta feta. Probeer het ook eens zonder de tomaatjes te halveren. Werkt perfect.

Woensdag: croque pesto.

Donderdag: Napolitaanse pasta.

Vrijdag: rijst met stoofvlees en erwtjes. Geen recept van. Het stoofvlees kwam uit de diepvries en was overschot van een scoutsactiviteit.

WEEK 2

Zaterdag: Pizza Janneman. Ik koos een kipke cézaar en de wederhelft ging voor een putanesca met extra ansjovis.

Zondag: groene lasagne met tuinerwten, spinazie en mozzarella. Voor mij was het een nieuwe manier om bechamelsaus te maken, maar het ging best vlot.

Maandag: chili sin carne. Een mengeling van tomaten, ui, paprika, wortelen, kidney beans, witte bonen, nog-wat-andere-bonen, maïs, tomatenpuree en een zakje kruidenmix. Zure room mag niet ontbreken. Te eten met wraps of rijst. Ik maak altijd genoeg chili om nog een portie te kunnen invriezen.

Dinsdag: groentewraps met vegetarische schnitzel. Het werd vegetarische kipfilet, want die was in de aanbieding.

Woensdag: quiche met broccoli en geitenkaas, maar dan wel met kant-en-klaar deeg.

Donderdag: parelcouscous met rode kool en walnoten. De feta werd vervangen door halloumi, want dat was al lang geleden.

Vrijdag: overschotjes van woensdag en donderdag.

WEEK 3

Zaterdag: Uit eten bij Francesco in Kapellen. Bangelijk lekkere ravioli met truffel gegeten.

Zondag: rode kool met appeltjes, gebakken aardappelen en veggie worst.

Maandag: linzenstoofpotje met spruiten. Ik vergat de room, maar dat was geen probleem.

Dinsdag: erwtensoep met rookworst. Ik schrapte de crispy ui en verving het roggebrood door Turks brood. Probeer het trouwens eens met vegetarische rookworst!

Woensdag: traybake met gnocchi en boerenkool. Althans, dat was het plan. Maar ik had prei op overschot en nog geen boerenkool en dus werd het een stoofpotje met volkoren gnocchi.

Donderdag: pita falafel. En aangezien ik al een tijdje falafelballetjes in de diepvries had steken, gebruikte ik deze in plaats van er zelf te maken.

Vrijdag: penne in ’t groen.

WEEK 4

Zaterdag: vegetarische nasi met tempeh en eireepjes.

Zondag: macaroni met speckjes, broccoli en kaassaus, een variant op dit recept.

Maandag: vispannetje met puree.

Dinsdag: wortelwraps met geitenkaas, maar dan met extra komkommer en tomaatjes.

Woensdag: pasta met avocadopesto.

Donderdag: vegan curry met kikkererwten, kokosmelk en rijst.

Vrijdag: spinaziepuree met fishsticks.

Nog inspiratie nodig? Surf eens naar Knoflook en Citroenen, een niet zo gewone kook blog (de FB-pagina vind je hier). Er komen niet alleen hoofdgerechten aan bod, maar ook verdomd lekkere dessertjes/snoeperijen.

En nu is het aan jou. Wat staat er deze week bij jou op het menu? Ik ben benieuwd!




Hou het proper

Ik kreeg een tijdje geleden de vraag om een aantal ecologische huishoudenproducten, die ook effectief werken, op te lijsten. Ja, dat kan ik wel.

Om te beginnen alvast 3 tips die je geld gaan besparen:

  1. Gebruik de producten die je nog in huis hebt helemaal op, ook al zijn ze niet super-ecologisch. Ze zijn al geproduceerd, je hebt ze sowieso staan en weggooien zou verre van duurzaam zijn.
  2. Overweeg of je geen kleinere hoeveelheden kan gebruiken. Ook van je bestaande producten. De meeste verpakkingen vermelden de juiste dosis, maar vaak kan het met minder.
  3. Veel producten kan je zelf maken. Op internet zijn goede recepten te vinden voor wasmiddel, allesreiniger, anti-kalk en noem maar op. Ik neem me al heel erg lang voor om te experimenteren, maar moet daar precies toch eens een echt actieplan voor maken.

De toer van het huis dan.

Het toilet. Onze toiletreiniger van Ecoverontketent de kracht van plantaardige, biologisch afbreekbare ingrediënten om kalkaanslag te verwijderen. Geen chemische luchtjes, die je neus binnendringen. Enkel natuurlijk geïnspireerde frisse geuren en een sprankelend schoon toilet.” We gebruiken nu een jaar duurzaam toiletpapier van The Good Roll. De wrapless-versie, want ik zie écht het nut niet in van individueel verpakt toiletpapier. Wie schrik heeft om zonder toiletpapier te vallen kan een abonnement nemen. Toiletverfrisser hebben we niet in huis, wel een raam dat voor verluchting kan zorgen.

© The Good Roll

De badkamer. De bathroom cleaner van Ecopods levert hier schitterend werk voor de douche en de lavabo’s. De all purpose cleaner zorgt voor schitterende spiegels. De Ecopods zijn super gemakkelijk in gebruik. De eerste keer bestel je een verstuiver en een aantal vullingen. Eens je (bijna) door je voorraad heen bent, plaats je een nieuwe bestelling.

We maken de filter van de douche wekelijks schoon (een noodzaak met een tiener met lang haar), maar zelfs dan stellen we af en toe vast dat het water niet meer zo vlot wegloopt. Dan halen we de pompontstopper boven. Soda oplossen in warm water en dat mengsel door de afvoer laten lopen kan ook helpen.

De woonkamer. Onze zetel wordt regelmatig behandeld met ecologische bijenwascrème van Ecodoo.

© Ecopods

Voor de vloeren (tegels en laminaat) halen we de floor cleaner van Ecopods boven. Voor de ramen ligt er glasreiniger van Brauzz klaar. Het principe is hetzelfde als bij Ecopods. Je schaft je een container en vullingen aan en daarna werk je met navullingen, die perfect in je brievenbus passen. Brauzz werkt met poedertjes in een papieren verpakking, Ecopods met vloeibare vullingen in een oplosbaar plastiekje.

De keuken. De bathroom cleaner werkt gelukkig ook voor de afwasbak 😉 Ons elektrisch fornuis poets ik met de allesreiniger. Voor het dagdagelijkse onderhoud staat er een spray van Yokuu op het aanrecht. (Yokuu heeft ook badkamerreiniger, glasreiniger en vloerreiniger.) Staalwol is een leuke partner nadat er een potje is overgekookt. En ontkalken met azijn gaat net zo vlot als met chemische producten. Onze vaatwastabletten zijn fosfaatvrij en dragen één of ander milieulabel, maar komen van een multinational die niet meteen bekend staat omwille van zijn groene karakter. Betaalbaar zijn ze dan weer wel.

© Yokuu

En tenslotte de wasruimte. Wasverzachter? Jaren geleden geschrapt. Ik heb nog een tijdje azijn toegevoegd aan mijn wasjes, maar eigenlijk is het overbodig wanneer je een droogkast gebruikt. Over droogkasten gesproken: ik gebruik de dryer balls van Ecoegg om de droogtijd te verkorten en te voorkomen dat lakens zichzelf in de knoop draaien. (Niet altijd even succesvol.) De geurstokjes haal ik niet meer in huis; ze ruiken wel goed, maar blijven zelden in de dryer balls steken en hebben de neiging om zich te verstoppen. Nog een nadeel: die ballen maken een hels lawaai. Ik twijfel al een tijdje over de aanschaf van vilten droogballen. Ervaringsdeskundigen mogen zich melden!

Wasmiddel dan. De voorbije jaren is hier al aardig wat gepasseerd. Ik denk dat de wasnoten van Ecozone eerst waren. Goed voor de gekleurde was, minder geschikt voor witte was. Maar teveel gedoe met het bijhouden hoeveel wasjes ik al met dezelfde noten had gedraaid. Ik hou van lijstjes, maar dàt was er net iets teveel aan. Exit wasnoten en overstap naar de laundry egg van Ecoegg. Een plastieken ei dat je vult met balletjes en na x-aantal wasbeurten bijvult. Een boekhouding bijhouden is niet echt nodig; je ziet de balletjes kleiner worden. Er zijn eitjes voor gekleurde was en eitjes voor de witte was. E-zie. Maar ook veel lawaai in je wastrommel. Ons laundry egg verhuisde na een tijdje naar andere oorden. En toen ontdekte ik de laundry sheets van Brauzz; doekjes die je mee in de wasmachine steekt. Je hebt ze met neutrale geur en een zacht zeebriesje. Normale was? 1 doekje. Kleine was? Half doekje. Vuile was? 2 doekjes. Net zoals bij het toiletpapier kan je een abonnement nemen, maar na wat rekenen ivm de verzendingskosten bleek 1 grote bestelling voor mij voordeliger. Je moet alles natuurlijk wel kunnen stockeren. Met de Brauzz-doekjes is dat trouwens niet echt een probleem; 1 doosje met 32 doekjes is 12 cm * 19 cm * 2 cm. Toiletpapier neemt “iets” meer plaats in. Nog iets over die geur: de geur van alternatieve wasmiddelen is veel subtieler dan de standaard producten die je in de supermarkt vindt. Maar dat betekent niet dat je was minder proper is.

© Brauzz

Op zoek naar logica? Die is er niet. Het mengelmoesje van Ecopods, Brauzz en Yokuu is historisch gegroeid. Ze hebben allemaal hun charmes en kwaliteiten en op dit moment ben ik niet geneigd iets aan het assortiment aan te passen. Ook fijn dat de meeste aanbieders ondertussen naast een webwinkel ondertussen ook een fysiek verkooppunt hebben.

Alle links op een rijtje:

En nu is het aan jou. Welke merken en/of producten heb jij in huis? Fabriceer je zelf huishoudproducten? Laat maar weten!




Haa twee joo

Niets is zo flexibel als de planning van mijn blogjes. Ik had beloofd midden februari een update te geven van mijn “goed voornemen voor 2022“, maar met Tournée Minérale in het vooruitzicht leek vandaag me een beter moment.

Tournée Minérale is een sensibiliseringscampagne waarmee de VAD iedereen oproept om een maand geen alcohol te drinken. Ik had het eerst verwoord als “een maand lang”, maar qua lengte valt het wel mee aangezien februari de kortste maand van het jaar is. #positiefje

Voor alle duidelijkheid: ik doe niet mee met Tournée Minerale. Dit omdat mijn jaarlijkse alcholconsumptie sowieso belachelijk laag ligt. (Al dronk ik op zaterdag 31 juli 2021 wel 3 krieken na elkaar… en waren dat eigenlijk ook de enige krieken die ik in 2021 dronk. Ze waren trouwens binnen de kortste keren weer uitgezweet. Kampterreinen opbouwen is hard labeur, weet u wel.)

Maar: ik doe wél een warme oproep om eens na te denken hoeveel alcohol jij op een week verzet. Op de site van de Druglijn staat dat: “Om de risico’s van alcoholgebruik te beperken, drink je best niet meer dan 10 standaardglazen per week.” Onderstaand overzicht geeft per type glas/consumptie het equivalent aan standaardglazen weer. You do the math.

Terug naar mijn “goed voornemen voor 2022”. Dat had niets te maken met het verminderen van alcohol, wel met het vermeerderen van mijn waterconsumptie.

Ik sloeg mijn eigen goede raad over het opbouwen van een goede gewoonte volledig in de wind en bracht de eerste dagen opvallend meer tijd door op het toilet. Mijn lichaam wist namelijk niet wat er gebeurde en leidde het water zonder boe of bah rechtstreeks naar de uitgang. Opname van mineralen? Geen tijd voor! Lichaam zuiveren? Ben je gek? Ik schroefde de litertjes terug en liet mijn lichaam rustig wennen. Véél beter.

Dat appje dat ik installeerde? Mja, dat was ook niet de meest intelligente toepassing in de Play Store. Een heel statisch gebeuren, dat geen rekening hield met het moment waarop ik de laatste keer had gedronken én hoeveel water ik naar binnen had gewerkt. Ik probeerde nog wat andere apps, maar hét gratis gat in de markt moet nog worden uitgevonden.

Op het werk lukt water drinken goed, al had ik meer verwacht van mijn voornemen om thee te zetten. De realiteit leert dat ik te lang wacht met drinken en niet elke thee is lekker wanneer hij is afgekoeld. De ochtendbevoorrading, waarbij ik een lading water mee naar boven neem, is van cruciaal belang. Voor mijn conditie zou het beter zijn als ik voor elk glas naar beneden ging, maar die discipline kan ik niet opbrengen.

Thuis zijn de resultaten niet denderend. ’s Ochtends 1 tas thee, in de loop van de dag een paar glazen water en met een beetje geluk denk ik er aan een waterfles te vullen wanneer ik op stap ga. Er is dus nog ruimte voor verbetering.

Je moet er trouwens eens op letten hoe vaak mensen zich voornemen iets te gaan/zullen veranderen. Zelfs de mensen die zeggen dat ze nooit goede voornemens maken. ’t Is mij de voorbije weken énorm hard opgevallen 🙂




Digi-taal-lezen

Hoewel ik al sinds 2015 een e-reader in huis heb (cadeautje), heeft het tot het voorjaar van 2020 geduurd voor ik het toestel regelmatig begon te gebruiken. Lockdown, mondmaskers en telewerken… allemaal goed en wel. Maar op het moment dat de bibliotheken de deuren sloten ging ik in drama-modus.

Gelukkig stond er nog wat digitaal leesvoer op onze NAS en heb ik heel erg toffe vriendinnetjes. Koppig als ik ben liet ik de e-reader in de kast staan en zette ik de bestandjes mooi op mijn smartphone. Gevolg: de batterij werd aan sneltempo leeggezogen, waardoor de smartphone aan de kabel moest en erg mobiel en je dan niet. Dus toch maar de e-reader van stal gehaald.

Ik heb een zwarte Kobo HD Glo, die 180 gram weegt, 4 GB aan opslagruimte heeft en een 6 inch beeldscherm. Het toestel zelf is 11,5 cm breed, 15,7 cm hoog en net geen centimeter dik. Hierdoor ligt het perfect in de hand. Het frontlight (schermverlichting) heeft 19 verschillende sterktes en je kan je teksten weergeven in 11 lettertypes en 48 lettergroottes. (Voor de techneuten: resolutie van 1448×1072 pixels en 300 pixels per inch. Voor de taalliefhebbers: Kobo is een anagram van “book”.)

Wat zijn nu de voordelen van mijn e-reader?

  • Door de e-ink gaat je batterij veel langer mee dan een toestel met een lcd-scherm.
  • De e-ink is ook rustgevender voor de ogen en maakt het makkelijker om te lezen in de zon.
  • Geen inpak-stress! Je moet niet kiezen welke boeken je mee op vakantie neemt of rekening houden met het gewicht. Er kunnen duizenden boeken op mijn Kobo. Maar ook in het dagelijks leven is het vaak handiger om een e-reader in je tas te stoppen dan een dik boek.
  • Het ingebouwde woordenboek is een zaligheid. Dat ontdekte ik vorig jaar, toen ik een Engelstalig boek las. Je drukt gewoon op het onbekende woord en Kobo geeft de vertaling. Het werkt vlot en moedigde me aan om na meer dan 20 jaar nog eens een Franstalig boek te lezen. (Het kan natuurlijk ook met externe hulpmiddelen, maar qua efficiëntie kan dit wel tellen.)
  • De frontlight is een zegen wanneer het donkerder wordt of wanneer je in bed leest. Met een gewoon boek is dat laatste een hele onderneming. Maar no problemo met de e-reader.

Een voordeel dat je nog tegenkomt is dat de e-reader goedkoper is dan de tablet. Ja, lijkt me logisch. Een e-reader kan gewoon ook veel minder. Om die reden zal je tijdens het lezen ook minder afgeleid worden: er staan geen social media-applicaties op het toestel die om je aandacht schreeuwen. (Je kan dat natuurlijk omzeilen door je internetconnectie op de tablet uit te zetten. Maar dan nog zit je met een energievretend scherm dat blauw licht uitstraalt.)

De nadelen van mijn e-reader zijn:

  • Het toestel kan enkel e-boeken aan en geen pdf’s.
  • Boeken met veel afbeeldingen of grafische hoogstandjes zijn onbegonnen werk.
  • Het beeld is zwart/wit. Wat niet erg is als het boek enkel uit tekst bestaat.
  • Het ruikt niet als een boek en voelt al helemaal niet als een boek. Hoewel het balkje onderaan je voortgang weergeeft, is het toch een andere leeservaring.

Zoals gezegd: ik heb een “oud” beestje in huis. Tegenwoordig zijn er toestellen op de markt met kleurenscherm of de mogelijkheid om er luisterboeken op te zetten. Om nog te zwijgen over al die hippe beschermhoezen. Ik bewaar mijn Kobo trouwens in een zelfgemaakt, omkeerbaar hoesje. Werkt perfect.

Ik heb papieren boeken zeker niet afgezworen. Wel combineer ik nu veel meer, waardoor ik de helft papier en de helft digitaal lees.

Waar ik mijn leesvoer haal? Er zijn een aantal mogelijkheden.

Je kan kiezen om e-books online aan te kopen. Die download je dan en zijn voor eeuwig en altijd van jou. De aankoopprijs is vaak lager dan bij de papieren versie van het boek. Ik koop af en toe non-fictie waarvan ik weet dat het werk later nog van pas komt.

Daarnaast bestaan er abonnementsdiensten, die te vergelijken zijn met streamingdiensten. Zolang je maandelijks je abonnementsgeld betaalt, heb je toegang tot de gedownloade werken.

Voor de volledigheid: in Nederland heb je de mogelijkheid om e-books te ontlenen via de bib. Dat is een systeem dat in ons land jammer genoeg niet echt van de grond komt.

Een aantal spelers op de Nederlandstalige markt? Tuurlijk wel.

  • Bookchoice, vroeger gekend als Elly’s Choice. Je betaalt 3.99 EUR per maand en krijgt maandelijks 8 digitale boeken (“bestsellers en nieuwe releases”), die je ook als audioboek kan downloaden. De keuze wordt voor jou gemaakt; je hebt zelf geen inspraak. Op de site kan je alvast bekijken wat er de volgende maanden aan bod komt. Weinig geld voor 8 boeken, maar mijn ding is het niet. Oh ja, je kan 30 dagen gratis proberen. Het abonnement is maandelijks opzegbaar, wat ook bij de andere spelers het geval is.
  • Nextory, waarvan ik verkeerdelijk dacht dat ze enkel luisterboeken aanbieden. Dat is dus niet zo. Voor 11,99 EUR lees en luister je een volledige maand. Je kan Nextory 14 dagen uitproberen. De catalogus oogt erg fijn (al werkt de filter-functie op dit moment niet en crasht de applicatie).
  • Storytel, waar je voor 12,99 EUR per maand kan lezen en luisteren. Wie veel lezers in huis heeft kan voor een Family of Family Plus abonnement kiezen. Ook hier een fijne catalogus, waarbij je kan filteren op e-books of audiobooks. Proeven kan 14 dagen.
  • Rakuten Kobo. Ja, ik weet het, Kobo is een Canadese firma en dochteronderneming van het Japanse Rakuten en ik vergelijk appelen en peren, maar… Het aanbod Nederlandstalige boeken is zeer uitgebreid. Bij Kobo kan je trouwens zowel boeken aankopen als via Kobo Plus een abonnement nemen. Lezen doe je voor 9.99 EUR per maand, luisteren aan dezelfde prijs en wil je allebei, dan betaal je 12.99 EUR. Kobo laat je 30 dagen proberen. Wijzigen van formule kan je pas op het einde van een periode. Ik ben geen fan van de layout van catalogus; je kan bladeren door 9 categorieën, waarbij ik toch wel wat opties mis. Af en toe probeert Kobo je (stiekem) een betalend boek aan te smeren, wat gezien het businessmodel niet verwonderlijk is.

Ik liet maanden geleden mijn portefeuille spreken en koos voor Rakuten Kobo. Bijkomend voordeel is dat ik op die manier ook anderstalige werken op de kop kan tikken (voor als ik nog eens een moedig momentje heb). Het helpt dat ik een leeslijstje heb en vaak enkel titels moet opzoeken. Om nieuw werk te ontdekken, zou ik andere bronnen gebruiken.

Lees jij al digitaal? Of snuffel je liever aan een boek? Laat maar weten!




Keukengeheimen

Op vraag van een nieuwsbrief-lezeres: een blogje over keukengeheimen! Met een twist, weliswaar, want als je geheimen publiek maakt, dan zijn het geen geheimen meer…

Misschien moet ik beginnen met 6 keukeneigenaardigheden.

  1. Ik weet niet hoe ons koffiezetapparaat werkt. Op zich is dat geen probleem, want het komt in het beste geval 2 keer per jaar uit de kast; met kerst en tijdens het verjaardagsfeestje van de tienerdochter. En met een beetje pech is uitgerekend dan de koffie op. Want tja, die voorraad wordt dus niet gecontroleerd. Thee daarentegen hebben we in alle soorten en kleuren in huis.
  2. Ik bak regelmatig pannenkoeken en het lukt me niet om de juiste verhoudingen te onthouden. En dan komt dat kookboek van de boerinnenbond, dat manlief cadeau kreeg toen hij alleen ging wonen, elke keer opnieuw van pas.
  3. Ik heb nog nooit glazen gekocht. Ik nam er een aantal mee van huis toen ik op kot ging en daarvan zijn er nog enkele in onze kast te vinden. Bij manlief idem dito. De stock wordt af en toe aangevuld met gratis glazen of gekregen glazen. En zo hebben we een heel eclectische verzameling, om het sjiek te zeggen.
  4. Ik heb een fantastische keukenmachine op mijn aanrecht staan. Daarop worden het ganse jaar door bonnetjes van de AH verzameld. Maar ik vind het teveel gedoe om ze te gebruiken (en af te wassen). Dus wordt de machine veel te weinig gebruikt.
  5. Ik heb een hekel aan deeg dat aan mijn handen blijft kleven. En dat is nog zacht uitgedrukt. Klei en zand lokken hetzelfde gevoel uit. Hoor ik daar het woord “smetvrees”? 🙂
  6. Ja, ik heb een kast vol “Tupperware”. En ja, net als bij jou is dat een eeuwige bron van rommel. Maar ik zou echt niet zonder kunnen.

En dan… Hoe run ik mijn maaltijden?

  1. Alles begint op vrijdagavond/zaterdagochtend. Ik controleer de voorraden en stel een weekmenu op. Tot enkele weken geleden waren dat een paar ruwe ideeën, maar sinds de tiener stage doet en in shiften staat komt er wat meer denkwerk aan te pas. Menu opstellen dus en boodschappenlijst aanvullen.
  2. Op zaterdag wordt er gewinkeld. En vastgesteld dat de koelkast te klein is. Gelukkig hebben we ook nog een grote diepvrieskist. Tussen haakjes: ja, wij bewaren ons brood in de diepvries. Er zijn mensen die er van gruwelen, maar het werkt perfect.
  3. Zondagochtend duik ik de keuken in. Ik maak regelmatig broodpudding en soep (koken met restjes!) en ook het avondeten voor maandag wordt voorbereid. Dat is een cadeau aan mezelf, zodat ik na die eerste werkdag rustig kan thuiskomen. Mijn huisgenoten zijn niet altijd even enthousiast over de etensgeuren die zich zo vroeg door het huis verspreiden. Je zal als vroege vogel maar met 2 nachtbrakers samenwonen…
  4. Ik probeer er rekening mee te houden op donderdag geen al te zware kost op tafel te zetten. De heer des huizes gaat ’s avonds lopen met de vriendjes en een ovenschotel met kool en kaas is dan een slecht idee.
  5. Overschotjes? Invriezen of de volgende dag meenemen als lunch! Zo’n diepvries met overschotjes is trouwens een zaligheid op momenten waarop je helemaal geen tijd, zin of fut hebt om te koken. En er is echt helemaal niks met met af en toe een diepvriespizza, take away of soep met brood als avondmaaltijd.

Als het noodlot zou toeslaan, heb ik altijd volgende zaken in huis:

  1. Rijst, pasta, couscous, linzen, noedels. Vooral rijst is een grote kanshebber, aangezien we die aankopen in zakken van 5 kilogram.
  2. Ajuin, look en gedroogde kruiden.
  3. Brood, soep en pizza in de diepvries.
  4. Confituur, choco, speculoospasta en pindakaas.
  5. Met een beetje geluk zijn er nog een paar eieren en de kans op de aanwezigheid van kaas is ook tamelijk groot.
  6. In de voorraadkast: melk, vegetarische Weense worstjes, allerlei soorten bonen en tomatenpuree.

Als dat noodlot beslist dat er geen elektriciteit is, hebben we wel een probleem. Want wij hebben een elektrisch vuur. Gelukkig staat er een houtkachel in de woonkamer en daarop kan ook gekookt worden.

Over dat elektrisch vuur gesproken… Nog 4 uitsmijters:

  1. Ik heb jaren op gas gekookt en heb toch een tijdje nodig gehad om de overstap te maken. Maar nu kook ik vlotjes met restwarmte. Lekker eco enzo.
  2. Kruiden! Ik gebruik zelden zout, tenzij ik voor anderen kook. Maar kruiden, vers en gedroogd, ontbreken nooit.
  3. Clean while you cook. Zodra mijn laatste pot of pan van het vuur gaat, is de keuken proper. De afwasbak is afgedroogd, de oppervlakken zijn afgekuist en de klep van de dampkap blijft uitgetrokken zolang het vuur niet proper is gemaakt. Op die manier kan ik rustig eten en daarna in de zetel neergooien (of naar een vergadering hollen) zonder me nog zorgen te moeten maken over een ontplofte keuken.
  4. De vaatwasser maak ik bij voorkeur ’s avonds leeg. Ik heb zelden last van een ochtendhumeur, maar een ochtendlijke confrontatie met een vaatwasser die op muisstille wijze moet worden uitgeladen kàn er teveel aan zijn.

Zal ik dan toch maar beginnen over vegan, veggie, pesci en flexi?

Tot 4 jaar geleden aten we elke dag vlees of vis bij ons avondeten. Manlief had al een paar keer laten weten dat hij minder vlees wilde eten, maar aangezien ik (meestal) de kok was negeerde ik die boodschap vrolijk. Tot onze dochter, net 14 geworden, van het ene moment op het andere besliste dat ze geen vlees meer zou eten. Nog wel vis, maar vlees hoefde dus niet meer. Mja, daar stond ik dan. Ik ben een vrij luie kok (kijk, nog een eigenaardigheidje) en had echt geen zin om elke avond 2 verschillende potjes te koken. En dus gingen we pesci. Maar ook weer niet alle visjes, want sommige worden overbevangen en dat is niet ok.

Het toffe aan die niet-vleesetende tiener is dat ze niet probeert om de wereld te bekeren. Ze doet er ook niet moeilijk over als haar groentenburger op kamp in dezelfde pan wordt gebakken als de hamburger van iemand anders. Ik kan bij de frituur een curryworst bestellen (ok ja, “vlees” is relatief 🙂 ) zonder daar commentaar op te krijgen. Op voorhand had ik me voorgenomen mijn schade dan wel in te halen tijdens een restaurantbezoek. Maar tijdens de zeldzame keren dat ik uit huis eet, hoor ik mezelf vaak vis bestellen. Vorige week heb ik dan weer een paar keer vegan gekookt zonder het zelf te beseffen.

’s Ochtends drink ik een tas sojamelk, maar bij mijn granen doe ik koemelk. Ik bekeer mensen niet. Informeren doe ik dan weer met plezier. Op de scouts ben ik diegene die aan de vegetarische kar trekt, zonder daar al te fanatiek in te zijn. En zo heb ik het graag. Ik ben vorige week nog in de clinch gegaan met een fanatieke vegan-predikant, waardoor ik daarna wél enorm veel zin had in een stukje vlees. Nah! 😉

Lang verhaal kort: ik ga niet voorschrijven wat jij mag, niet mag en moet eten. Dat bepaal je helemaal zelf. Wat ik wél leuk zou vinden, is dat je mee probeert verspilling tegen te gaan. Door minder/bewuster te kopen. Of door restjes te verwerken. Heus, da’s e-zie!




Just Todoist!

“En als alles goed gaat, post ik donderdag nog eens een organisatorisch blogje,” stuurde ik zondagavond naar een collega. Op maandag begon de tienerdochter aan haar stage en werd ik vroege-shiften-taxichauffeur. En moest ik ook nog 3 keer scoutsvergaderen op 2 dagen tijd. Nadat mijn bril de strijd met een mondmasker had verloren dwong zich een bezoekje aan de optieker op. Ja, het is écht het ideale moment om over tijds- en/of energiemanagement te schrijven. Mocht het dus allemaal een beetje verwarrend zijn; het ligt niet aan jou, noch aan het programma waarover ik het vandaag heb.

En dat is Todoist, “The Ultimate Task Management Software To Organize Your Work And Life”. Klinkt veelbelovend, niet? Todoist heeft niet alleen een website, maar ook apps voor desktops, smartphones en wearables. Er zijn ook browser-extensies en add-ons voor gmail en outlook.

Laten we beginnen bij het begin. Je surft naar de website en maakt een gratis account aan door je te registreren.

Nadat je een aantal stappen hebt doorlopen, kom je in het startscherm terecht.

Links in beeld zie je volgende mappen:

  • inbox: Deze map werkt een beetje zoals je mailbox. Incomplete taken die nog niet aan een project zijn gekoppeld, komen hier terecht.
  • vandaag: Hier vind je alle taken die je voor die dag hebt ingepland.
  • aankomend: Hier vind je alle toekomstige taken, gesorteerd op datum.
  • filters en labels: Voor een overzicht van alle filters en labels klik je hierop.

Aangezien je nog geen taken hebt toegevoegd, zijn alle mappen op dit moment helemaal leeg.

Onder “projecten” zet Todoist je op weg om zelf aan de slag te gaan. (Zeker doen, maar eerst deze blog verder lezen!)

Rechts krijg je een overzicht van je taken voor die dag.

Rechts bovenaan tenslotte zie je een balk met daarin:

  • de mogelijkheid om een taak snel toe te voegen
  • het overzicht van je productiviteit
  • de help-knop
  • het belletje van de notificaties
  • via het icoontje uiterst rechts kan je je instellingen aanpassen

Genoeg theorie, aanpassen kan later. Laten we aan de slag gaan.

Of nee, wacht nog even. Denk eerst goed na welke taken je in je takenlijst wil opnemen. Bij mij is de regel dat alles wat langer dan 30 minuten duurt (zoals het schrijven van een blog) meteen in mijn agenda wordt ingepland. Duurt het korter (zoals het uploaden van die blog), dan komt het in Todoist te staan. Ik schreef in november nog over mijn wasroutines. Wel, die staan dus ook in Todoist. Op zich duurt dat wassen en drogen langer dan een half uur, maar het is niet zo dat mijn aanwezigheid daarbij heel de tijd vereist is. Je kiest je eigen logica natuurlijk helemaal zelf. Zorg wel dat je hem consistent doortrekt. Of bijstuurt…

Terug naar Todoist. Klik in het midden van het startscherm op “een taak toevoegen“. Bij elke nieuwe taak is het de bedoeling om ze een naam en uitvoeringsdatum te geven en toe te wijzen aan een project. Bij voorbeeld: ik maak de taak “vuilnis” aan, om me er op 21/01/2022 aan te herinneren dat ik voor het project “gezin” het vuilnis op de stoep moet zetten. Door op de veldjes “vandaag” en “inbox” te klikken pas je deze aan. Nadat ik alles heb ingevuld, krijg ik dit beeld:

Klikken op “taak toevoegen” en je eerste taak zit in Todoist. Proficiat!

Zin in extra toeters en bellen? Klik dan nog niet op “taak toevoegen”, maar klik op de icoontjes rechts onderaan. Met het eerste voeg je een label toe aan je taak. Ik kies voor “huishouden”. Via het vlaggetje ken je een prioriteit toe aan je taak. Er zijn 4 verschillende niveaus, waarbij je best weer een logica ontwikkelt om het een beetje overzichtelijk te houden. Ik kies prioriteit 1, want anders moet ik weer 2 weken wachten voor de PMD-zakken worden opgehaald. (Pssst: je moet geen prioriteiten toekennen. Ik doe dit normaal gezien nooit. Ik zal de dag zelf wel oordelen wat dringend is en wat niet.) Met een betalend account kan je een herinnering instellen. In de gratis versie kan dit niet. (Verder meer over de verschillen tussen de gratis versie en de betalende.)

De taak is nu klaar om toegevoegd te worden. Je vindt ze terug onder “aankomend” of onder “projecten” bij “gezin”.

Op die manier maak je op een snelle manier eenvoudige taken aan. Een boek afhalen bij de bib, het medicijnkastje opkuisen, de belastingbrief invullen,…

Ik werk trouwens met 3 projecten: persoonlijk, gezin en sociaal. Aangezien je meerdere tags een 1 taak kan koppelen, kan ik op die manier bepalen of de taak te maken heeft met gezondheid, mijn blog, de scouts,… Dat filtersysteem was er zeker niet van in het begin en is er door ervaring gekomen. Je ontdekt zelf wel wat (niet) werkt.

“Jamaar, die vuilkar komt toch elke week”, hoor ik je denken. Klopt. Laten we van een eenmalige taak dus een herhalende taak maken. Ik typ “vuilnis” in de taakbalk links bovenaan en heb snel het juiste item te pakken. Ik klik het open en typ “elke vrijdag” achter de naam van de taak. Hierdoor weet Todoist dat deze taak wekelijks op mijn lijstje moet staan. Er verschijnen 2 pijltjes naast de uitvoeringsdatum.

(Opgelet: in je totale overzicht zie je herhalende taken maar 1 keer staan, namelijk de eerstvolgende keer dat de taak moet worden uitgevoerd. Pas wanneer je de taak markeert als “gedaan” verschuift ze naar de eerstvolgende uitvoeringsdatum.)

Zin om aan een sneltempo een nieuwe taak toe te voegen? Elk systeem heeft een gemakkelijke manier omdat te doen. In Windows druk je op de letter “Q” om een nieuw taakvenster te openen. Bij voorbeeld: ik wil elke maandag de gekleurde was doen. Op de bovenste lijn typ ik “Gekleurde was elke maandag #gezin @huishouden”. Todoist vertaalt dit naar:

En hopla, weer een taakje erbij.

Moet je van de dokter een week lang medicatie nemen en heb je schrik dat je dat zal vergeten? Todoist is je partner. Typ “Antibiotica 7 dagen #persoonlijk @medicatie” en het staat op je lijstje.

Het bijwerken van mijn social media heb ik ingepland als “Social media elke donderdag en maandag #persoonlijk @blog”. De taak komt elke donderdag én elke maandag op de planning.

Je kan trouwens onder de naam van een taak een omschrijving toevoegen. Of de taak opdelen in subtaken. Of, ook handig, commentaren en bijlagen toevoegen.

Zodra je een aantal taken in het systeem hebt gepompt, begint je lijstje mooi aan te groeien. Via “vandaag” heb je een overzicht van wat je die dag te wachten staat. Taak volbracht? Bolletje afvinken en ze verdwijnt van je lijstje. Komt het die dag echt niet goed uit en kan de taak worden uitgesteld? Dan open je ze en pas je de datum aan.

Pro tip. Bij herhalende taken heeft het aanpassen van de huidige uitvoeringsdatum geen impact op de geplande volgende. Als er elke maandag een gekleurd wasje moet worden gedraaid en ik het item deze week naar dinsdag verplaats, komt de taak volgende week opnieuw op maandag op het lijstje. Tenzij ik in de taak “elke maandag” aanpas naar “elke dinsdag”. Bij taken die je om de x-aantal dagen moet doen, heb je 2 mogelijkheden. Ofwel kies je voor iets als “elke 5 dagen” en dan blijft Todoist tellen in 5 dagen vanaf de allereerste datum. Maar… Voorbeeld uit de praktijk. Ons kattenluik werkt op heroplaadbare batterijen, waarvan we ondertussen weten dat die elke 5 dagen moeten worden opgeladen. Wanneer ik op zondag zie dat de batterijen maandag moeten worden opgeladen, verschuif ik die taak wel eens naar zondag. Soms schuif ik de taak ook naar een dag later (na controle van het batterijniveau). Het zou helemaal fout lopen met “elke 5 dagen”. In plaats daarvan typ je “elke! 5 dagen”. De nieuwe uitvoeringsdatum wordt dan berekend aan de hand van de datum waarop de laatste keer een bolletje werd afgevinkt.

(Ja, dat klinkt allemaal ingewikkeld, maar eens je er mee bezig bent, is het de logica zelve. En anders is er altijd Google 🙂 )

(De wakkere lezer heeft dankzij de print screen hierboven gespot dat je projecten niet alleen een naam, maar ook een icoontje kan geven én dat je de kleur van het bolletje kan aanpassen. Dit doe je door links in beeld naast het betreffende project op de 3 bolletjes te klikken en dan te kiezen voor “project aanpassen“. Het icoontje moet je copy/pasten uit één of ander lijstje.)

Super pro tip. Mail jij ook taakjes en ideeën naar jezelf en verdwijnen die dan ergens in je mailbox? Je kan Todoist mailen! Ik gebruik de “inbox” als dumpplek voor taken die ik later deftig wil verwerken. Maar je kan ook rechtstreeks naar een bepaald project mailen. Je komt het mailadres te weten door op de 3 puntjes naast de map te klikken (bij “inbox” staan die in het rechter scherm) en kiest dan voor “taken naar dit project e-mailen”. Het adres dat je dan krijgt, zet je best meteen in het adresboek van je mailprogramma. (En maak meteen “inbox verwerken” als herhalende taak op het lijstje 🙂 )

Hoe ga je nu met die gigantische lijst aan de slag? Wie veel achter haar/zijn computer/laptop/tablet zit, kan daar elke ochtend/middag/avond via de website bekijken wat er allemaal moet gebeuren die dag. Je kan Todoist ook integreren met je Google Agenda. Een idee dat bij mij heel snel sneuvelde omdat mijn kalender-widget erg onoverzichtelijk werd.

Ik gebruik vooral de Todoist-widget op mijn smartphone om me op het juiste pad te houden. Een extern geheugen dat je altijd bij de hand hebt en super overzichtelijk is.

Voor je hoofd helemaal ontploft van al deze informatie: zoals gezegd is er een gratis versie en een pro versie. Todoist lijst zelf op wat de verschillen zijn. Ikzelf vind het niet nodig om 36 EUR per jaar te investeren, maar er zijn zeker redenen om het wel te doen. Zoals herinneringen ontvangen, een uitgebreide geschiedenis hebben of grote bestanden kunnen uploaden.

Goesting om zelf aan de slag te gaan? Begin bij het begin. Start met een paar taken en werk elke dag een beetje aan dit nieuwe project. Je gaat nog heel veel over het systeem (en jezelf) ontdekken dat je hierboven niet kan terugvinden. Heb je hulp nodig? Op Google kan je veel hulpbronnen vinden, maar je mag mij ook altijd een seintje geven. Samen komen we er wel uit. Veel succes alvast!




Blue monday

Welkom op de meest deprimerende dag van 2022! Althans, dat denk ik. Het zou ook pas volgende week kunnen zijn. Volgens de ene bron valt hij op de 3e maandag van januari, volgens de andere op de maandag van de laatste volle week van januari. Maar laten we het er op houden dat het vandaag is, dan hebben we dat ook weer gehad.

De Britse psycholoog Chris Arnall, verbonden aan de universiteit van Cardiff, kwam in 2005 met een formule op de proppen waaruit zou blijken dat uitgerekend deze dag D-day is zich depressief, treurig of weemoedig te voelen. En die ging als volgt:

  • W =weather/weer
  • D = monthly salary/maandloon
  • d = debt/schulden
  • T = time since Christmas/tijd sinds Kerst
  • Q = time since the failure of new year’s resolutions/tijd sinds die goede voornemens in rook opgingen
  • M = low motivatinal levels/lage motivatie
  • Na = the feelding of a need to take action/het gevoel actie te moeten ondernemen

Ingewikkeld en euh… heel erg vaag? Want welke eenheden gebruik je? Wat is “weer”? En hoe voer je dat in op je rekenmachine? 🙂

Even terug naar het begin. Blue monday. “I’m feeling blue” laat zich vertalen als “Ik ben neerslachtig, voel me depri”. In de zeilscheepvaart stond de kleur blauw symbool voor rouw. Als een schip zijn kapitein of een officier was verloren, schilderde de bemanning het schip blauw en werd een blauwe vlag gehesen.

Blue monday wordt ook black monday genoemd. Maar dat is een beetje verwarrend, want op 19/10/1987 was er al een andere black monday, namelijk de 1e beurscrash na de 2e Wereldoorlog. Laten we het dus toch maar op blauw houden.

Opgelet. Blauwe maandag (vandaag dus) heeft niets te maken met de uitdrukking “op een blauwe maandag”. Waarmee vaak wordt bedoeld dat iets voor een korte tijd gebeurde. Het zou correcter zijn de uitdrukking te noteren als “op een blauwemaandag”. Dan is het meteen duidelijk dat het over blauwe manen gaat; een verschijnsel dat maar eens om de 2.5 jaar optreedt.

Nu we toch verzeild zijn geraakt bij weetjes-die-niemand-zal-onthouden: George Gershwin schreef al in 1922 de opera Blue Monday. Hierin wordt een lied gezongen met de titel “Blue Monday blues”. Het gaat over de dag waarop alles misgaat en mensen sterven. Misschien haalde Chris Arnall hier wel de mosterd?

Nu we toch terug bij Chris Arnall zijn; ook zonder wetenschappelijke studies weet ik dat:

  • de dagen in januari nog steeds donker, kort, nat en/of koud zijn
  • sommige goede voornemens al lang in de vergeetput liggen of zelfs nooit verder dan een vaag idee zijn geraakt
  • de betaaldag van het volgende loon nog ver weg is (en verrek, de winkels liggen vol solden!)
  • net zoals de eerstvolgende vakantie
  • de eerste werkdag van de week niet altijd de gemakkelijkste is

Journalisten zullen je vandaag vertellen dat blue monday een PR-stunt is. En dat Chris Arnall zich voor de kar van Sky Travel liet spannen. Deze vliegtuigmaatschappij had namelijk bedacht dat mensen sneller een reisje zouden boeken op de meest depressieve dag van het jaar. En aangezien 1 + 1 = 2, was blue monday geboren.

Deze post is niet alleen bedoeld als weetje. Het is een oproep om vandaag (en alle andere dagen) iets liefs voor jezelf te doen. Neem dat boek vast, kook eens een dagje niet, zet je smartphone af, stop op tijd met werken. Je kent ze wel; die dingen die je al heel lang wilt doen, maar steeds vooruit blijft schuiven omdat andere zaken belangrijker lijken. Vergeet nooit dat je eigen mentale gezondheid topprioriteit heeft!

P.S. Boek gerust een reisje. Al zou Chris Arnall ook ergens een formule hebben die bewijst dat een weekendje weg het leukst is als je niet gaat…